Tom,  Rozdzial

 1   1,  4 |        chce, pana nie ma!~Rytgar kupy zbiera zbrojne, na bezbronny
 2   1,  9 |          pozostał w pośrodku tej kupy cofnąć się nie mogąc. Płot
 3   1,  9 |          czterech rogach ogromne kupy łuczyny smolnej, której
 4   1,  9 |      niecek z mięsiwem siedziały kupy gości, oddzielnie mężowie,
 5   2,  12|       ognie, leżały czarne węgli kupy i potłuczone garnki, i rozbite
 6   2,  14|       biegło naprzeciw Chwostka. Kupy stawały i zapierały mu drogę
 7   2,  17|     jezioro widać było, gdy dwie kupy jezdnych spotkali. Byli
 8   2,  17|        gdy się zbliżyli, ujrzeli kupy ludzi zgromadzone i ruch
 9   2,  18|      koło siebie mając narwanego kupy. Sakwy brudne leżały przy
10   2,  21|        otrębywać na swój lud, do kupy... Kazano się położyć w
11   3,  22|         ziemię, inni chodzili od kupy do kupy, rozwiadując się
12   3,  22|         inni chodzili od kupy do kupy, rozwiadując się i dostając
13   3,  22|         precz i za chwilę się do kupy cisnęli.~Zgody nie było...
14   3,  22|       Każdy żyje jako woli, a do kupy się zebrać i w kupie zgodzić
15   3,  22|     głowy szło... zwołali się do kupy osobno.~- Na koń, kto żyw,
16   3,  23|          gdy je odarto, zwlec na kupy i palić na stosach.~Jeńcy
17   3,  23|         samo miejsce spędzono do kupy, gdzie niedawno swoi jęcząc
18   3,  23|    starał. Wyciągniono go wnet z kupy za nogi - aż gdy twarz osmalona
19   3,  23|       góry, jazda na koń siadła, kupy piesze gromadzić się zaczęły.
20   3,  24|         każdy gościem był miłym. Kupy też tych, co szli na Lednicę,
21   3,  26|  pamiętać będzie. Pozbierają się kupy zbrojne i kto silniejszy
22   3,  26|          Zwykle idące za łupieżą kupy cofały się obładowane nią
23   3,  27|        gęsty, potem przerzedzone kupy, na ostatku pijana ciżba
24   3,  28|         po lasach nie siedzą, do kupy się pod grody z domami zbierają...
25   3,  28|     Dobek przerzynając się przez kupy tego motłochu musiał się
26   3,  29|     przeciw sobie i pierwsze ich kupy z lasów wychodzące, ujrzawszy
27   3,  29| wojewodowie patrzeli na wzgórza; kupy otaczające ich, podnosząc
28   3,  29|         dnia tego i nabił wrogów kupy, ale jeden z nich, już obalony,