Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |          starość odziane olbrzymy.~Jechali. Na wzgórzu... coś bielało
 2   1,  1 |        razy konie poili zmęczone i jechali dalej bez spoczynku - a
 3   1,  1 |         Gerda oczyma odpowiedział. Jechali dalej a dalej. Słońce już
 4   1,  4 |         pościeli podnosi. Podróżni jechali w milczeniu. Konie ich same
 5   1,  5 |       warowny i hać na jeziorze... Jechali długo, nim nareszcie pod
 6   1,  7 |           w milczeniu. Długi kawał jechali nad rzeką. W jednym miejscu
 7   1,  7 |            lewo na lasy i gęstwiną jechali - bez drogi, lecz tak się
 8   1,  7 |         dolina w lesie i strumień.~Jechali tak w milczeniu do nocy
 9   1,  7 |      zatrąbił raz, drugi i trzeci. Jechali tymczasem coraz się zbliżając
10   1,  10| przyprowadziła, posiadali na nie i jechali gromadkami. Każdy w swą
11   2,  15|       kmiecie zaraz od zamku precz jechali z odgróżkami i narzekaniem
12   2,  15|     odstępuj od tego, aby tu zaraz jechali. Rozumiesz?~Mucha okazać
13   2,  16|            straż otworzyć - oni to jechali w istocie, a z nimi synowie
14   2,  16|          siwych i orszaku poznano. Jechali starzy przodem, synowie
15   2,  17|     zaświtało, dał znak - do koni. Jechali dzień drugi w milczeniu.
16   2,  17|          Do starego Wizuna po radę jechali i sami też tu spokojniej
17   2,  18|     strzeżony. Uroczysko, na które jechali, zwało się Głubiem. a na
18   2,  18|        można. Smerda pamiętał, jak jechali; lasy te oba nieraz przechodzili
19   2,  21|       jechać, siedliśma na konie i jechali nocą, lasami, manowcami
20   3,  22|            wszech stron nad Gopło, jechali i Leszki ponuro patrząc,
21   3,  22|     przedniejsza drużyna i kmiecie jechali konno, na głowach dla osłony
22   3,  25|          do niej jechać w swaty, i jechali królowie, panowie, kmiecie,
23   3,  26|          pożegnawszy obradujących, jechali stamtąd precz, gospody sobie
24   3,  26|         siadłszy do chaty Piastuna jechali.~Stary właśnie we wrotach
25   3,  26|   przeciwiąc się, na konia siadł i jechali. Na pół drogi do grodu starszyzna
26   3,  28|     ukośnie spojrzawszy uśmiechał.~Jechali tak lasami przedzierając
27   3,  30|            pokoju, na koń siedli i jechali wśród ludzi nie zaczepiani
28   3,  30|       smoczą nad głowami. Środkiem jechali Leszek i Pepełek, dwaj bracia -