Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |          skórą całą. Co za dziw, że dużo wziąć potrzeba. Wam w las
 2   1,  2 |         Hengo się uśmiechnął.~- Tak dużo, że nie zapamiętam, z ilu
 3   1,  4 |        trochę, że na białym świecie dużo zobaczy... więcej za jeden
 4   1,  5 |           nikogo, grad mocny, ludzi dużo... a mój pan miłościwy umie
 5   1,  6 |           dodał Sambor - że wczoraj dużo kmieci ubyło... i jak im
 6   1,  6 |            wiele, nie słuchałem też dużo - rzekł po namyśle. - Wasz
 7   1,  7 |        wielu, wielu zdradzi, padnie dużo, ale w końcu i jego nie
 8   1,  8 |         Chwostka - rzekł - wam więc dużo nie trzeba prawić o tym,
 9   1,  11|            ją? Pyta się nas, czyśmy dużo uzbierały? Mówi, że na uroczysku
10   1,  11|          aby ciebie żywiono, boś ty dużo namorzył ludzi... ano! kto
11   2,  13|              omylą się, bo nas jest dużo też, co staniemy za kneziem
12   2,  13|       pojednają się... kmieciów też dużo jest, co chcą spokojnie
13   2,  14|          słowiańskiego morza) mieli dużo przywoźnego sprzętu, który
14   2,  15|          będzie w drodze, ale czasu dużo spłynie, nim te puszcze
15   2,  17|          was... Wyście ta krowa, co dużo ryczy, a mleka z tego nie
16   2,  18|            a krzemiennym ludzi było dużo widać, a z bronią i oszczepem
17   2,  18|          tam już trzy dni, jest ich dużo. Są zbrojni, a milczą tak,
18   2,  18|          się nie dostaniemy... Mnie dużo krwi uszło.~Chwost byłby
19   2,  21|             dół, na ludzi. - Gąb za dużo, rąk za mało! - szepnęła. -
20   3,  22|      pomniejszego drobiazgu zostało dużo, a naszych też kmieci, witeziów
21   3,  22|          tyleż albo i więcej, ziemi dużo, rodu mnogo... jeżeli im
22   3,  23|      łupieski żołnierz niósł z sobą dużo wszelkiego mienia i nigdy
23   3,  24|       mężatki", bo go przy weselach dużo spijano.~Baranów i koźląt
24   3,  25|            i stare kości ocalały.~- Dużo ludu zginęło? - zapytał
25   3,  25|         zginęło? - zapytał Wizun.~- Dużo? Tyle, ile go było... Zginęli
26   3,  26| dziewczętach.~Gdy Leszków napłynęło dużo, Myszkowie szli precz, kiedy
27   3,  30|             młody... napili się jej dużo, nimeśmy ją pomścić mogli.
28   3,  30|           odezwał się kneź stary. - Dużo ona już nas krwi kosztowała.