Tom,  Rozdzial

501   3,  26 |             tak pomoc mi winniście.~Jak do ojca cisnęli się doń
502   3,  26 |           wieki zostanie świadcząc, jak niecnota ginie marnie...
503   3,  26 |           ani się opatrzył, kiedy i jak się wysunęli i znikli.~Gdy
504   3,  26 |         ubogi człek, gdyby od rana, jak skoro wieść poszła po świecie
505   3,  26 |            dworów sąsiednich i chat jak po drodze już witały króla -
506   3,  26 |            Pozapalano stosy łuczywa jak w noc Kupałową i dzień uczyniono
507   3,  27 |          dębami starymi przy matce, jak gdyby zaledwie rozpoczynali
508   3,  27 |           popatrzał, westchnął, coś jak łza potoczyła mu się po
509   3,  27 |          tutejszego pana dziedzice, jak zwierz dziki jesteśmy ścigani.
510   3,  27 |        którą drzwi ciężkie zamykały jak studnię. Długa szyja od
511   3,  27 |          obłaskawionym zwierzęciem, jak niedźwiedź, co się u nóg
512   3,  27 |           brał na barki i nosił go, jak drugi wiązkę siana. Zwierz
513   3,  27 |             a ludzi gniótł w garści jak słomę. Cały gęstym włosem
514   3,  27 |      zamkowe wyglądało straszliwie, jak pobojowisko. Kupami leżały
515   3,  28 |         wyciągnąć kazał. Prawił mu, jak to po świecie cale inaczej
516   3,  28 |           inaczej niż u Polan było, jak tam ludzie żyli, jak się
517   3,  28 |          było, jak tam ludzie żyli, jak się niewiasty nosiły, jak
518   3,  28 |           jak się niewiasty nosiły, jak się wojacy uzbrajali, jak
519   3,  28 |           jak się wojacy uzbrajali, jak panom było wygodnie. Umiał
520   3,  28 |             Hengo. - Takim ludziom, jak miłość wasza, tam by żyć,
521   3,  28 |        słuchać.~- U nas ludzie, tak jak zwierzęta rozpierzchłe,
522   3,  28 |   szczególniej gdy opisywać zaczął, jak tam rycerze chodzili zbrojni,
523   3,  28 |     Opowiadał też dziwy o kobietach jak śnieg białych, z oczyma
524   3,  28 |             śnieg białych, z oczyma jak węgiel czarnymi, które przedziwnie
525   3,  28 |         ciągle poduszczał próbując, jak też zajdzie daleko. Hengo
526   3,  28 |            które otrzymał od niego, jak oni oto teraz u swoich nawet
527   3,  28 |          się, aby przyjąć te łaski, jak było potrzeba. Posadzili
528   3,  28 |            znano. Wszystek ten lud, jak niewolników, starszyzna
529   3,  28 |    Obchodziła się z nimi starszyzna jak z jeńcami, a gdy który z
530   3,  28 |             dopytując się ciekawie, jak mu się tu podobało. Dobek,
531   3,  28 |          niepoznaki przyjąć musiał, jak ogniem go piekły.~W obozie
532   3,  28 |          nim się posypały pytania - jak Pomorcy, jak Niemcy, jak
533   3,  28 |     posypały pytania - jak Pomorcy, jak Niemcy, jak cały obóz nieprzyjacielski
534   3,  28 |            jak Pomorcy, jak Niemcy, jak cały obóz nieprzyjacielski
535   3,  28 |             był zbrojny, co mówili, jak i dokąd ciągnąć myśleli.~
536   3,  28 |          wielkiej do boju ochoty, i jak na brzask kazano dać znać
537   3,  29 |           ze wzgórza oglądnąć mógł, jak miry i ziemie szły w porządku
538   3,  29 |       siwymi, patrzało w milczeniu, jak tam zastęp najeźdźców rósł,
539   3,  29 |        bujny włos ogromny wiatr mu, jak grzywę, rozwiewał. Odkryta
540   3,  29 |            służyły.~Drugi przy nim, jak on, prawie biały, w którego
541   3,  29 |           czoła. Łowiec to był, tak jak wojak zapalczywy, i niejeden
542   3,  29 |             Myszko, zwany Kulikiem, jak wszyscy z tego rodu wyrosły
543   3,  29 |         Nigdzie mu weselej nie było jak tam, gdzie się bić miano.
544   3,  29 |        teraz też usta mu się śmiały jak do najmilszej słodyczy,
545   3,  29 |      głowami waszymi ptak się unosi jak gołąb biały, a tam pod lasem
546   3,  29 |         pośrodku. Gromady ochotnie, jak jeden człowiek, poczęły
547   3,  29 |           Noc była jasna: widzieli, jak w promieniach księżyca bogunki
548   3,  29 |      bogunki się po wodzie rzucały, jak z dala nad powierzchnią
549   3,  29 |           niknąć, gdy się zbliżali, jak białe ich ręce nad wodą
550   3,  29 |         głowę niosła? Tak królowała jak ona?...~Czółen się już zarył
551   3,  29 |             mówił im o zwycięstwie, jak się potykano i wielu zginęło.~
552   3,  29 |            począł powieść o bitwie, jak się wszystkie ziemie zeszły
553   3,  29 |          różnych o jednej godzinie, jak wróg nieopatrzny sam wpadł
554   3,  29 |    nieopatrzny sam wpadł im w ręce, jak szli warcząc do boju, a
555   3,  29 |        miecze, o obręcze miedziane, jak wojewodzie sami cudów dokazywali,
556   3,  29 |           zewsząd objęli i ścisnęli jak wąż pierścieniem - mówił -
557   3,  29 |            bić się wściekle. Padali jak snopy, walili się jak drzewa,
558   3,  29 |        Padali jak snopy, walili się jak drzewa, jęczeli jak zwierz
559   3,  29 |             się jak drzewa, jęczeli jak zwierz dziki, gdy go oszczep
560   3,  29 |       pomogło... czaszki ich pękały jak orzechy, krew lała się jak
561   3,  29 |          jak orzechy, krew lała się jak deszczu potoki... płynęła
562   3,  29 |            brzegu.~Opowiadał Doman, jak biały ptak unosił się nad
563   3,  29 |          czarne kruki nad Leszkami, jak wilkom i psom głodnym na
564   3,  29 |         Dziewka ta ode mnie ucieka, jak bywało!...~- Oj, oj! - zawołała
565   3,  29 |            mu rzuciła:~- Już teraz, jak ją porwiecie, nie będzie
566   3,  29 |             poszły z wodą, spłynęły jak woda. Zakładajcie siwe konie,
567   3,  30 |           30~Z dala już widać było, jak gromady trupy układały stosami
568   3,  30 |              Leszki jesteśmy, dawni jak wy na tej ziemi ojczyce. -
569   3,  30 |       Poczęli sobie synowie Pepełka jak wrogi, wojujemy jak z wrogami.~-
570   3,  30 |         Pepełka jak wrogi, wojujemy jak z wrogami.~- Ojca mścili
571   3,  30 |         potrzeba, kazał dla siebie, jak panna młoda, na pamięć,
572   3,  30 |           bogów na dno wody mówiąc, jak zwykli byli ojcowie nasi: "
573   3,  30 |          zwykli byli ojcowie nasi: "Jak kamień w wodę, niech przepadną
574   3,  30 |             i nieprzyjaźnie nasze".~Jak kamień w wodę!~- Jak kamień
575   3,  30 |        nasze".~Jak kamień w wodę!~- Jak kamień w wodę! - zawołali
576   3,  30 |             obrócą. Legło wszystko, jak stało, obozem nad jeziorem,
577   3,  30 |      świętego. A gdy się to działo, jak po dwakroć wprzódy, i teraz
578   3,  30 |             czarną i lśniącą.~Wtem, jak owego dnia walki, dwa ptaki
579   3,  30 |    robotnika. Piastun też dozierał, jak się osada wznosiła. Przybywszy
580   3,  Dop|           DOPISEK. DZIEJOWE LEGENDY~Jak trudne są do opowiedzenia
581   3,  Dop|            wypowiedzieli, nie mają. Jak dziecię po przyjściu na
582   3,  Dop|              Nic też trudniejszego, jak podnieść zasłonę okrywającą
583   3,  Dop|         rzymskiego - tak z bogactw, jak z ludzkości - największej
584   3,  Dop|     ludzkości - największej sławie (jak to śmiało rzec się godzi),
585   3,  Dop|            obcych pojęć i obyczaju, jak tylko wyszczerbiły ten cały
586   3,  Dop|             jednak coś wydobyć, tak jak z grobowych szczątków...~
587   3,  Dop|            swobodnie i bez krytyki, jak późniejsze przedstawił w
588   3,  Dop|           właściwie, kiedy istniał, jak długo ród jego panował,
589   3,  Dop|          pod Krakowem taką właśnie, jak dawnym swym władcom pod
590   3,  Dop|      zamęścia, a Długosz wie nawet, jak wymownie przemawiali jego
591   3,  Dop|         przemawiali jego posłowie i jak pięknie im odpowiadała królowa.
592   3,  Dop|            Krakowa, sypiąc jej taką jak ojcu mogiłę.~W wyrobieniu
593   3,  Dop|      niemniej wyglądająca podaniowo jak poprzednie:~Napaści nieprzyjaciół -
594   3,  Dop|          Długosz opisuje obszernie, jak Przemysław, wwiódłszy tym
595   3,  Dop|           podnosi zasługę nad krew, jak później w legendzie o Piaście.~
596   3,  Dop|    gminowładztwa dwunastu wojewodów jak fantastyczna jakaś ozdoba,
597   3,  Dop|     przodków okazuje zaraz za młodu jak najgorsze~skłonności, a
598   3,  Dop|             znowu charakteryzuje go jak najdobitniej mówiąc, że "
599   3,  Dop|             stopniami do równowagi, jak to widzimy na wrzącym ukropie,
600   3,  Dop|         Opatrzność znowu nastręcza, jak w kilku poprzednich powieściach,
601   3,  Dop|   postrzyżyny syna. Uboga ta uczta, jak w Kanie galilejskiej, stała
602   3,  Dop|      zrządzeniu Opatrzności.~Piast, jak ów Leszek, co suknię kazał
603   3,  Dop|           drobnych rysów dobitnych, jak gdyby czerpane były z jakiegoś
604   3,  Dop|     nagrodzona.~Całość tych legend, jak się z pierwszego wejrzenia