Tom,  Rozdzial

 1   1,  3  |      wtórowali. Trwało to aż do nocy, wniesiono łuczywo suche,
 2   1,  4  |     krakali rano i sen miałam w nocy krwawy. Weźcie czeladź,
 3   1,  7  |      Jechali tak w milczeniu do nocy ciemnej, gwiazdy już świeciły
 4   1,  8  |         Pracowano tu od dnia do nocy, a on rzadko w domu siadywał,
 5   1,  8  |        wiec zgadzało.~Do późnej nocy karmili się żalem i szeptali
 6   1,  8  |    niebezpieczeństwie.~Nikt tej nocy o śnie nie pomyślał, psy
 7   2,  12 |        wśród tego szału, zamętu nocy działo się często, co tylko
 8   2,  16 |       lec na ławie.~Było już ku nocy, a na zamku nikt ani obcy
 9   2,  16 |      zaprosić, ale tego dnia do nocy wyglądano ich na próżno.~
10   2,  16 |      rozmowa a szepty do późnej nocy trwały pod dębami. Nazajutrz
11   2,  17 |          Bumir musiał mu tak do nocy u stołu dotrzymać.~
12   2,  18 |     stąd wyrwać bezpiecznie, do nocy czekać musieli. Chwostek
13   2,  18 |        niej się oba zaszyli.~Do nocy było daleko. W lesie tylko
14   2,  19 | Myszkowie obwoływali lud, tejże nocy miały błysnąć wici ogniste
15   2,  19 |     potrzebujemy schronienia ku nocy. Tam - wskazując na gród,
16   2,  19 |       Ognistymi głoskami na tle nocy pisała wojna i śmierć przybycie
17   2,  19 |         groźba, która wczoraj w nocy zapałała ogniem, jakby mirom
18   2,  19 |    odbył uroczyście, trwając do nocy samej; coraz nowi goście
19   2,  21 |     Kneź leżał na ławie, bo tej nocy spać nie mógł~po gościnie
20   3,  22 |   ruszym na wroga... Wieczora i nocy starczy! Na koń! Na koń!~
21   3,  23 |          a biesiadowano znów do nocy.~Ta gdy ich zaskoczyła,
22   3,  25 |     nastraszeni jakąś wieścią w nocy im przyniesioną, nazad do
23   3,  25 |   zapadł znów gorzej, do późnej nocy przesiedziawszy na chłodnym
24   3,  26 |        pośpieszyć nie mogąc, ku nocy dopiero w zagrodzie Piastuna
25   3,  28 |    pomścić doznaną zniewagę. Do nocy odjechali od obozowiska
26   3,  29 |          po chłodnej nadchodził nocy, w lasach stała jeszcze
27   3,  Dop| młodzieniec, imieniem Leszek, w nocy drogę ponatykał żelaznymi