Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |       jeden z chłopców przyniósł miodu, który tylko dla gości dawano.
 2   1,  3  |       miejsce. Wołali już piwa i miodu, które zaraz niesiono, aby
 3   1,  5  |           stada, dobytku, piwa i miodu... Kto go wie, może nawet
 4   1,  6  |        gnojem!~Mówiąc to dopijał miodu z kubka, który postawił
 5   1,  6  |         dogorywającym od mordu i miodu.~Kilku na pół żywych stało
 6   1,  6  |        koni... Dobra wieczerza i miodu na nią nie żal!~Śmiał się
 7   1,  6  |        znowu.~- Napijże się i ty miodu, mordo ruda! - wrzasnął
 8   1,  7  |     wylanych flaszkach po trosze miodu, konie nawykłe do trzęsawisk
 9   1,  9  |    siebie prosi na koźle udo, na miodu czaszę, na drużbę i rozmowę -
10   1,  11 |          żadnej nie chcę doli... Miodu ja kubeczek wolę, a potem
11   1,  11 |        już nie budzić... W kubku miodu szczęścia tyle, ile go już
12   1,  11 |          zobaczyłem dziuplę...~- Miodu ci się zachciało?... - Żbik
13   2,  13 |       dosyć...~Duży przyniósł mu miodu w kubku, gość z pośpiechem
14   2,  15 |   pięścią w stół bił i mruczał - miodu sobie podawać kazał. Głodny
15   2,  15 |     począł rwać palcami, i kubek miodu, który wypił tchem jednym.~
16   2,  15 |        pod brodę, dając mu kubek miodu.~- Jedź mi zaraz - rzekła -
17   2,  16 |        go ze snu wytrzeźwiono, z miodu otrzeźwieć nie było podobna
18   2,  16 |       garnek żółty pełen złotego miodu i na stole go wpośród gości
19   2,  16 |           która spokojnie~reszty miodu zatrutego zlewała do garnka
20   2,  18 |     ludzi, bo Myszkom wyniesiono miodu. Śmiechy ich i krzyki dolatywały
21   2,  20 |     kubek nagotowany, prędko weń miodu nalała i sama go podała
22   2,  21 | świetlicy wywleczono. Kneź sobie miodu kazał dać, wypił i kubek
23   3,  22 |        mięsiwa, kołaczów, piwa i miodu i wieźli je z sobą dla częstowania.
24   3,  23 |  powrócono więc do mięsa, piwa i miodu, a biesiadowano znów do
25   3,  24 |          i beczkami nie dopitego miodu. W podwórku nie było żywej
26   3,  Dop|          przez sługi podać sobie miodu, aby przy ostatnim uścisku
27   3,  Dop|       gościnnie przyjęto sądkiem miodu i utuczonym prosiakiem,