Tom,  Rozdzial

 1   1,  6 |   przejęczał. - On... on! psi syn... sam, nie my... bodaj
 2   1,  6 |       do stracenia; Niemiec i syn jego siedli na konie. Kneź
 3   1,  6 |     języka - poczęła Dziwa. - Syn Henga straszne mi opowiadał
 4   1,  7 |     chłodno Doman - ja jestem syn tego, co wam życie zbawił,
 5   1,  8 |      i co mu gębę zamknęło... Syn jego miał na grodzie przypadek...
 6   1,  8 |    chudobę. Nadszedł zbudzony syn starszy i opowiadał, co
 7   1,  8 |  trzeba.~- Pojadę sam - rzekł syn - wola wasza... kogo mam
 8   1,  9 |  łamiąc się kawałami.~Starszy syn gospodarza, Ludek, zasłaniając
 9   1,  10|      horodyszczem, gdy Ludek, syn Wiszów, nadjechał.~Zsiadłszy
10   2,  16|    miód, gdy się jej pierwszy syn narodził, syciła sama, a
11   2,  16|       bez jęku. Przy nim padł syn, głową u nóg jego. Drugi
12   2,  17| potruto, jeden Miłosz i ślepy syn jego pozostał! Poszła więc
13   2,  18| sprawia, człowiek spokojny... Syn tu pono teraz siedzi, a
14   2,  18|       ojciec i dziad - odparł syn Koszyczków spokojnie.~-
15   2,  20|     przed wieki.~Doma u niego syn był starszy, co po nim miał
16   2,  20|     Niją.~Od pieca ukazał się syn, człek już niemłody. Ruchem
17   2,  20|     po chwili wyniósł z szopy syn miseczek kilka drobnych,
18   3,  22|     przydam - odpowiedział mu syn Koszyczków - a wolę moje
19   3,  22|    już Doman, i Ludek, Wiszów syn, i innych wielu, nawet z
20   3,  22|       mrucząc.~Ludek, Wiszów, syn, choć młody, wystąpił śmiało,
21   3,  23|       tak szli, Dobek, Ludek, syn Wiszów, i Bolko Kania, potrącając
22   3,  23|      ku granicy szedł, Wiszów syn z jeńcami powracał i z dobrą
23   3,  26|     nimi jechał Ziemek młody, syn gospodarza, aby miał staranie
24   3,  26|   pana.~Tymczasem oswobodzony syn Piastunów przybiegł, ojcu
25   3,  28|  osady poznali.~Ludek, Wiszów syn, wysłał też z innymi i Niemca
26   3,  29|       nim stali Ludek, Wiszów syn, i Doman. Z zajadłością