Tom,  Rozdzial

 1   1,  10|  druhowie odradzali.~- Niemców, Pomorców, Wilków ino nie widać -
 2   2,  13|       Bodaj po Niemców posłał i Pomorców, aby mu w pomoc przybywali;
 3   2,  20|   Chwosta ruszycie... Niemców i Pomorców na nas sprowadzi.~- Odpędzimy
 4   2,  21|    dziesięciu zwołają sobie stu Pomorców albo i dwieście, a tym do
 5   3,  22|      naśpieszali. Do Kaszubów i Pomorców posyłać mieli o posiłki,
 6   3,  23|        cicho na brzuchach. Obóz Pomorców był dla nich łakomą zdobyczą,
 7   3,  23|        znak, aby się rzucono na Pomorców.~W obozie, choć usłyszano
 8   3,  23|       spostrzegli Niemcy, że na Pomorców uderzono i mordowano, chwycili
 9   3,  23|    wyniósł życie. Własne miecze Pomorców, porzucane na ziemi, służyły
10   3,  23|    odważą się na drugi najazd i Pomorców ani Kaszubów do posiłkowania
11   3,  23|    zaczęły. Ludkowa czeladź, co Pomorców pędzić miała, biczami smagając
12   3,  24|    przybiegła z wieścią, nawała Pomorców się toczy. Uciekać! Stara
13   3,  24|       może, może stado owiec za Pomorców wzięła. Niech kto jedzie,
14   3,  24|      się dawały okrzyki. Chmura Pomorców i Kaszubów leciała z tumanem
15   3,  26|         u Polanów od Kaszubów i Pomorców, których podprowadzali i
16   3,  26|      się z nim działo, a jak od Pomorców ocalał.~Zaczął im opowiadać,
17   3,  26|       ostrów dopłynąć. Drudzy o Pomorców, ich siły, o Leszków i o
18   3,  27|      poznać było łatwo Niemców, Pomorców, Kaszubów i domowników Leszków,
19   3,  27|   wnijściu, gród już był w ręku Pomorców i Niemców, z wrzawą i krzykami
20   3,  27|  przywaliła kupa nadciągających Pomorców i na ziemie obalonego zamordowała.
21   3,  28|         niewinnie o prowadzenie Pomorców.~- Ja nie wojuję z nikim,
22   3,  28|         przeto przyjacielem. Na Pomorców i Kaszubów strasznie wygadywał,
23   3,  29|     dawał, już by się rzucił na Pomorców nie dając im czasu rozwinąć.
24   3,  29|    opasywali.~Buta i wściekłość Pomorców wnet jakoś ostygać zaczęły,
25   3,  29| napadały wściekłe na ludzi, psy Pomorców i kneziowskie wyły, rzucając
26   3,  29|        i bój trwał jeszcze, ale Pomorców niedobitki już tylko cofały