Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |      zbudzone i uciekały, czując, że obcy pan nadchodzi. Szare zrazu
 2   1,  2 |           wnętrza docisnąć się śmiał obcy człowiek. Więc gdy się ukazali
 3   1,  2 |            podnosząc zjadł, co też i obcy uczynił.~Trwało to chwilę...
 4   1,  2 |             krajać je zaczął. Na ten obcy zwyczaj dziwnie patrzano,
 5   1,  3 |                 Wasz ci to kneź, nie obcy - rzekł po chwili - trzeba
 6   1,  3 | przypatrywali. Czuli w nim obcego, a obcy dla nich zawsze był dobrym
 7   1,  3 |             stary? - wołał smerda. - Obcy? Skąd? Czterej jezdni wnet
 8   1,  3 |          surowo zakazuje, aby się tu obcy po kraju nie wałęsali. Pójdzie
 9   1,  3 |         Zaszumiało wnet w izbie, gdy obcy się do niej wcisnęli. Smerda
10   1,  3 |              ozwać się głośniej, aby obcy nie posłyszeli głosów niewieścich
11   1,  3 |            ufam i miłuję cię. Jesteś obcy, a mam cię za syna. Posłałbym
12   1,  4 |        dzikich zwierząt sprawa. Póki obcy duch nie zawiał na Polany,
13   1,  11|          wkoło nagle. - Kogoś czuję, obcy jakiś!...~Jak zwierz wietrzyć
14   2,  16|            nocy, a na zamku nikt ani obcy nie postał, ani wieści nie
15   2,  19|           ani bezlitośnymi nie byli. Obcy miał u nas schronienie,
16   2,  19|              przybyli wczoraj goście obcy, gdy się mową "słowa" odezwali,
17   3,  24|             spłakana... W świat idę, obcy mnie wiedzie, wianek mój
18   3,  26|             a zdziwili się mocno, iż obcy im tę samą radę dawali,
19   3,  26|            Ponieważ noc nadchodziła, obcy podróżni, wkrótce potem
20   3,  26|              przeciągłymi okrzykami. Obcy goście, którzy mu błogosławili,
21   3,  27|          woli, która światem rządzi. Obcy ludzie jacyś, nieznani,
22   3,  27|              u nóg jego leżący, głos obcy i ludzi czując nowych, mruczał
23   3,  30|          przecisnęli się dwaj goście obcy, ci sami, co już po trzykroć
24   3,  30|              tak długo i gorąco gość obcy, a choć zrazu starszyzna
25   3,  30|         słuchał w milczeniu i goście obcy także, dopóki się nie przebrało
26   3,  30|        znikli nie postrzeżeni goście obcy.~Nadszedł tedy dzień zakładzin