Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |             się konia, a puść go za mną... Śpieszyć trzeba, żeby
 2   1,  1 |    wieczorną już warzą. Chodźcie ze mną.~Wisz wstał z kamienia i
 3   1,  3 |           ukażę łatwo... Chcecie za mną?~Niemiec, który łuk i procę
 4   1,  3 |           Znajdą się jutro razem ze mną przed kneziem - rzekł Hengo -
 5   1,  4 |           ziemi, stawali kotem nade mną, niewiasty plaskały w dłonie,
 6   1,  7 |            mówić z sobą?~- Mówić ze mną - począł ten sam głos dziki -
 7   1,  7 |           zamruczał.~- Między nim a mną nie ma mowy, namowy ni rozmowy -
 8   1,  8 | Przynajmniej zlitowaliście się nade mną, nad którym nikt się nie
 9   1,  10|            czekać. Ty, Mroczek - ze mną pójdziesz... uczyć się,
10   2,  15|         Leszek siedzi, pójdziesz ze mną... Nagotować ludzi ze czterech,
11   2,  16|         wojny i walki, staniecie za mną czy przeciwko mnie? Mściwój
12   2,  16|            śmiechem. -Wyście nie ze mną, a z kmieciami trzymali,
13   2,  17|            nieskorzy... Będziesz ze mną pił - dodał i zasiadł za
14   3,  22|            wie? Przyszedłby może ze mną, bo ja różne rzeczy w worku
15   3,  24|          obarczą ramiona, nikt nade mną nie zapłacze...~ ~Tętni
16   3,  24|          Pomorcy idą! Wrogi tuż, za mną w ślad...~Usłyszeli wszyscy,
17   3,  24|            krzycząc na swoich:~- Za mną, druhy!~Drużby też konie
18   3,  25|             się nie obrócę,~Wiatrek mną powija...~Wyjdę na policzko,~
19   3,  26|          pod kłodą nocowała; przede mną się on nie skryje, ja go
20   3,  26|         ogarnia. Ulitujcie się nade mną. Wiem w ubóstwie, co czynię
21   3,  26|            zgliszcza stałyby między mną a wami. Tam będzie gród
22   3,  27|            zdrowych i żywych przede mną, a gdzie synowie moi?...
23   3,  28|           Litujcie się, panie, nade mną!~Wysłuchawszy żalów Piastun
24   3,  28|              Działo się zaprawdę ze mną - rzekł Dobek - co trudno
25   3,  30|      swobodnie - niech staną przede mną i starszyzną, i kmieciami,
26   3,  30|        starajcie się, aby rychło za mną pogonić nie mógł, dopóki