Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |         łuk i procę zostawił we dworze, prawie będąc rozbrojony
 2   1,  3 |        całą do dnia.~Już się we dworze niewiasty ruszać zaczęły,
 3   1,  5 |         czas rozpatrywać się po dworze, a że wiele świata i grodów
 4   1,  5 |      Hengę ku drzwiom w bocznym dworze, a gdy się te otwarty, znalazł
 5   1,  5 |    wałach, drudzy na usłudze na dworze, inni na haci stali, a gromadę
 6   1,  5 |         póki nie zdechnie... Na dworze się odgrażają, że tak będzie
 7   1,  6 |        wznosił nad jeziorem. Na dworze cisza tym lepiej dozwalała
 8   1,  7 |   śmiechy i klaskania w ręce po dworze się rozlegały, dziewczęta
 9   1,  7 |        Wszystko na tym żałobnym dworze milczące było i przygnębione,
10   1,  8 |          zjednało mu na pańskim dworze nienawiść. Lecz nie tykano
11   1,  9 |        teraz panem jesteście we dworze, co każecie, musi być...
12   2,  13|         się zdrzemnął zaraz. We dworze milczenie było znowu.~Nadchodził
13   2,  15|       wyleniały, nauczył się na dworze mowy ludzi, nałamał do ich
14   2,  15|     miłościwej pani, którego we dworze lękali się wszyscy. Gdy
15   2,  16| niewiasty patrzały szepcząc. Na dworze panowała cisza, jak gdy
16   2,  18|      miłościwej pani przecie na dworze bywam i łaski u niej mam...
17   2,  18|       się Piastun - uśnijcie we dworze, pójdziecie z brzaskiem,
18   2,  21|      ognia naniecił w malowanym dworze... buchają dymy, świetlice
19   3,  25|         synek zmarł i smutek we dworze wielki był, przyłożyli ziele
20   3,  25|   królewna poleciała gołąbką po dworze, zamieszała się w stado
21   3,  25|      niego uciekać! W malowanym dworze byłoby lepiej niż na Lednicy,
22   3,  27|       dla spełnienia wyroku, we dworze mimo ciszy panował niepokój
23   3,  27|          oprawca, wszystkich we dworze przechodził wzrostem i mocą.
24   3,  27|  Pepełka i służbę swoją na jego dworze.~Miłosz surowy był, obawiano
25   3,  28|         nie przeciwił. Prawił o dworze teścia Chwościkowego, jaki
26   3,  28|        ręką prawą, panem na ich dworze, że pozyszcze bogactwa wielkie,