Tom,  Rozdzial

 1   1,  11|       po pierzu, ale wróżyć nie chciała. Dziewczęta siedziały zamyślone.
 2   1,  11|        co? Choćbym usta zamknąć chciała, męczy mnie i mówić każe...
 3   1,  11|            Którąż z nas być byś chciała? - spytała Żywia.~- Ani
 4   2,  12|         inna niż wasza! Choćbym chciała, weselić się nie mogę...
 5   2,  12|          w wianku sobie chodzić chciała... Ano... wianek z wodą
 6   2,  12| przekleństwy i łzami odstraszyć chciała, na koń ją rzucili i unieśli.
 7   2,  13|         Jaruha się wstawiać nie chciała, świadczyła tylko, że przyszedł
 8   2,  14|        dostać tam, skąd już nie chciała, nie myślała wynijść nigdy.
 9   2,  14|     Jedna z kobiet wstrzymać ją chciała, lecz za późno się podniosła.
10   2,  14|       która ani skarżyć się nie chciała, ani płakać, ani okazać,
11   2,  14|      jak gdyby rozgniewana Nija chciała się pomścić zniewagi, w
12   2,  15|     gromada na zamek puścić nie chciała, a kneź ich najmilej by
13   2,  15|   przyjąć, nakarmić i ułagodzić chciała.~Wnet sługi na stole przygotowały
14   2,  18|  oglądać niespokojnie, wstała i chciała zbliżyć do knezia, ale ten
15   2,  19|     jakby mirom i gromadom rzec chciała: Nie lękam się was! Wołacie
16   2,  20|   skarżył, ona niby słuchać nie chciała, w sercu jej zrobiło się
17   2,  20|    miłosne tajemnice. Komu kogo chciała, temu go dała.~Duchy ją
18   3,  24|        oczy się jej zaświeciły, chciała wstać, nie mogła, dziewczę
19   3,  25|      chacie pali? Niechby tylko chciała, nikt jej nie zabroni, byle
20   3,  25|      kochał nad życie. Co tylko chciała, to miała, ptasiego mleka
21   3,  25|      jej była miła, żadnego nie chciała.~Jeden był za duży, to go
22   3,  26|          która go opuszczać nie chciała, powrócił Piastun do chaty
23   3,  28|        Gdyby tylko miłość wasza chciała to uczynić - szepnął Niemiec -
24   3,  28|      nie popsuł. Chytra gadzina chciała mnie dla Leszków i do zdrady
25   3,  30|        niej Doman. Poznawszy go chciała zrazu Dziwa przyśpieszyć
26   3,  30|        która się długo goić nie chciała.~- Moja, choć na piersi,