Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 | orzeźwiał też po piwie, ze starą babą żarty strojąc, a towarzysze
 2   1,  11|       polankę wysunęła się stara baba o kiju, z garnuszkiem na
 3   1,  11|         Jaruho? - spytała Żywia. Baba iść ku nim poczęła.~- A
 4   1,  11| dziewczynę, a niektóry pocałuje!~Baba podskoczyła śmiejąc się,
 5   1,  11|           Siostry obie milczały, baba im po twarzach patrzała.~-
 6   1,  11|       coś po sercu załaskocze... baba plecie, sama nie wie co...
 7   1,  11|     kamyków, nasion i korzonków. Baba się znała na chorobach i
 8   2,  12|         leżała, na pół siedziała baba. Zwano ją wiedźmą, Jaruhą.
 9   2,  12|          Stał Sambor jak zabity. Baba, w oczy mu patrząc, śmiała
10   2,  13|        leży na pościeli raniony; baba mu ranę myje i ziołami zakłada.
11   2,  13|           czy i żyć będzie, choć baba krew zamówiła i okłada ranę -
12   2,  13|     miłościwy panie - poczęła. - Baba was wyratowała i słuchać
13   2,  13|        Bumir - pójdę, zobaczę. - Baba go opatruje...~Bumir sapiąc
14   2,  17|         rządzi, tylko ta jędza - baba, co trucizny warzy i zdrady.
15   2,  18|        gdy książę wyruszy. Stara baba z próżnym naczyniem lub
16   2,  18|       Zadumaną była i tak zajętą baba, że dopiero gdy się do niej
17   2,  18|  przemierzły włóczęgo? - odparła baba. - Robię, co mi nakazano,
18   2,  18|        tobie do ziela? - poczęła baba - to nie wasza sprawa...
19   2,  18|     szepnął smerda~- Ja? jemu? - baba popatrzyła trwożliwie -
20   2,  18| Zbliżywszy się, konia zatrzymał.~Baba nań ciągle patrzała.~- Nie
21   2,  18|    odparła Jaruha.~- Na Głubiem!~Baba poczęła głową trząść.~-
22   2,  18|         nie umiem - odezwała się baba - a kopa ich może być...
23   3,  25|        tu jest i panuje - mówiła baba - jej się nie chciało u
24   3,  25|       dziewcząt pomagać... Stara baba, która w żarnach nie miele,
25   3,  25|          król na koniku... co za baba stoi?~Kazał dać jej miłosierdzie,
26   3,  26|         Niechaj ludzie znają, że baba coś może. Chodziliby miesiąc