Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |       po jednemu bryły mułem i ziemią okryte, gdzieniegdzie jasnymi
 2   1,  2 |         A to, co ja wożę, tego ziemia nie rodzi ani ludzie robią,
 3   1,  2 |        samo wyrzuca morze albo ziemia rodzi...~Wisz milczał słuchając.
 4   1,  2 |      Wasz kruszec zjada woda i ziemia, i powietrze, a kamienia
 5   1,  4 |       woda go nie pochłonie, i ziemia go nie przykryje. Krak na
 6   2,  12|     księżycem. Radowała mu się ziemia, otwierała skarby swoje;
 7   2,  14|       kamienie ogromne, jak je ziemia zrodziła, jak je morze przyniosło,
 8   2,  14| rozpędzę i chram ten zrównam z ziemią... Stary nie pobladł nawet,
 9   2,  14|        się po ostrowiu daleko.~Ziemia zdawała się trząść pod nogami
10   2,  15|     ciebie naszych w lochu pod ziemią gnije i zgniło?~- Ja ci
11   2,  19|      były wichry i burze, cała ziemia i niebiosa zlewały się w
12   2,  21|        wyrzucał lud na dolinę. Ziemia tętniła. Na prawo, na lewo,
13   2,  21|   powlokły - i nic nie widać - ziemia tylko dyszeć się zdaje i
14   2,  21|    okrzyk ze stron obu, aż się ziemia zatrzęsła, stado krucze
15   3,  22|    jeszcze nie wsiąkłą ociekła ziemia, opustoszała wieża, z której
16   3,  24|        gdy u progu stanęli, aż ziemia zatętniała.~Broniono im
17   3,  24|     toczy, dymy kłębią - tętni ziemia. Uciekajcie, uciekajcie,
18   3,  25|   popioły i gruzy a stratowana ziemia i nie pogrzebane trupy.~
19   3,  25|        na ziemi, w wodzie, pod ziemią, czy nad ziemią? Szedł tedy
20   3,  25|    wodzie, pod ziemią, czy nad ziemią? Szedł tedy na brzeg morza
21   3,  27|      na pół w wałach, wpół pod ziemią wygrzebana, dylami ostawiona,
22   3,  28|      dostać, nic zobaczyć, ino ziemia, woda i lasy. Tu wszyscy
23   3,  28|     stał w polu, a każdy mir i ziemia ze swymi bogi i stanicami
24   3,  30|       drugi, sypali trzeci, aż ziemia litościwa wszystkich pokryła.
25   3,  30|       Sami mówicie, że szeroka ziemia wszystkim starczy i wykarmi.