Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |      ciekawość, a strach hamował, i zaledwie wparły się do świetlicy
 2   1,  3 |     strzelało ku górze. Głuchy szum zaledwie chwytało ucho... W dwóch
 3   1,  5 |       zmarszczone i postawę groźną. Zaledwie go z dala ujrzawszy spokorniał
 4   1,  6 |        niemal dał Niemcowi odprawę.~Zaledwie wyszedł stąd, gdy go toż
 5   1,  6 |        zadarłszy do góry, klekotał.~Zaledwie trochę zjadłszy Niemiec
 6   1,  7 |     chustami tak, iż oczy spod nich zaledwie widać było. Płaszcz ciemny
 7   1,  8 |           po wtóre przy ognisku. Tu zaledwie chleb rozłamali, gdy mały,
 8   1,  9 |         zażegnięto razem. Podpalone zaledwie, zajęły się nagle, szybko
 9   1,  10|             parobczak, napatrzywszy zaledwie ślepie, go ubił. Tak siedzi
10   1,  10|          znajomej pieśni starej. Tę zaledwie posłyszano, gdy chórem za
11   1,  11|          las nie idzie.~Dziewczęta, zaledwie posłyszały o kneziu, pierzchnęły
12   2,  12|         wschodzącą jutrzenką... noc zaledwie przysłoniła lasy, a już
13   2,  13|            mu się wykłamać pomogła. Zaledwie usłyszał, że konie za wrotami
14   2,  13|           bardzo się dźwigać. Doman zaledwie popróbowawszy i poczuwszy
15   2,  15|             swą barwą, blada twarz, zaledwie młodym porastająca włosem,
16   2,  16|             mnie, aby mu konia dać. Zaledwie się do stada przywlókł,
17   2,  19|            życie jego było cudowne. Zaledwie dorósł, nawracał ludzi i
18   2,  19|           bylicy i gałązek jemioły.~Zaledwie pierwsza się pieśń skończyła,
19   2,  21|         strzały, wyrzucać kamienie. Zaledwie ci odeszli, gdy na dole
20   3,  22|           poczęli go obwoływać, ale zaledwie to posłyszano z przeciwnego
21   3,  26| podprowadzali i zmawiali Leszkowie. Zaledwie odpędzono jedną gromadę,
22   3,  27|       starymi przy matce, jak gdyby zaledwie rozpoczynali życie. Leszkowa
23   3,  27|         precz najezdników.~Hula Obr zaledwie na pół był człowiekiem,
24   3,  29|             odmłodzony i wysiadłszy zaledwie z łodzi, pośpieszał z twarzą
25   3,  29|           wziąć nie mogło, bliznami zaledwie ją znaczyło.~Z pośrodka