Tom,  Rozdzial

 1   1,  3  |          wszystko. Nam się stamtąd wszystkim niewola gotuje, jeśli o
 2   1,  6  |   pokazywała ich palcami.~- Tak im wszystkim będzie... kmieciom i żupanom,
 3   1,  6  |     głowach wam chodzi! Będzie tak wszystkim, co się jej dopominają.
 4   1,  7  |      zwoływały. Tam nam też stanąć wszystkim i radzić.~W oczy sobie popatrzeli.~-
 5   1,  8  |          Godzili się też z sobą we wszystkim, tak że lepszego stadła
 6   1,  10 |            wojaka, co by jeden nad wszystkim panował... Kraku, panie
 7   1,  11 |           na ziemię. Zapominając o wszystkim Jaruha ręce wyciągnęła ku
 8   2,  13 |            Mnie on potrzebny i nam wszystkim...~Posłuszny chłopak skinął
 9   2,  14 |           siostrze miłej, braciom, wszystkim, nawet ptakom, co koło naszej
10   2,  14 |           biegać do źródła, służyć wszystkim. Odprawiono ją wreszcie
11   2,  18 |           szczęście, bo ona się na wszystkim zna.~Chwostek ubezpieczony
12   2,  19 |       mimowolnie troska o tę wojnę wszystkim dogryzała.~Oglądali się
13   2,  21 |           A jutro powiecie to nam! wszystkim Leszkom po całej Polanie
14   3,  22 | rozwiadując się i dostając języka.~Wszystkim było jawne, że Myszki, które
15   3,  23 |          zmęczenie dawało się czuć wszystkim, pozostali więc na pobojowisku.
16   3,  24 |          do nóg, przybranej matce, wszystkim stojącym dokoła aż do małych
17   3,  29 |      przyrzekł raz, strzymał je we wszystkim i do końca. Nigdzie mu weselej
18   3,  29 |      Westchnęła Dziwa.~- Im tęskno wszystkim za wami...~Ciągle, słuchając,
19   3,  30 |            na swej ziemi i nam też wszystkim, co do ich rodu należym,
20   3,  30 |         ale w waszej mowie wspólna wszystkim nam matka przemawia do wnętrzności
21   3,  30 |         mówicie, że szeroka ziemia wszystkim starczy i wykarmi. Macie
22   3,  30 |           Lecz stało się, że gdy o wszystkim zawczasu miano staranie,
23   3,  30 |            ziemię i zapomniawszy o wszystkim, ręce podnosząc witać zaczęła
24   3,  Dop|       kazał je zachować w pałacu i wszystkim potomkom pokazywać, aby
25   3,  Dop|        które mają znaczenie.~W tym wszystkim pełno jednak poezji, pełno