Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |        bo kto za zyskiem goni, temu czary nie w głowie.~- Źle
 2   1,  2  |   pochylił.~- Błogosławieństwo temu domowi - odezwał się krztusząc -
 3   1,  2  |     nawet przystąpił bliżej, a temu, z pochwy skórzanej wydobywszy
 4   1,  2  |   założonymi rękami z dala się temu zachodowi przypatrywała.
 5   1,  3  |   poginą; a kto padł w wojnie, temu i mogiły nie usypią, krucy
 6   1,  6  |     ziemi!...~Kneź śmiał się i temu klątwami wyzywającemu duchy.~
 7   1,  6  |     towarzyszące za każdą razą temu pogrzebowi... bo czeladź
 8   1,  7  |       Gopłem dokazuje. Dwa dni temu sprosił kmieci na ucztę
 9   1,  7  |     być ma koniecznie i że się temu nie sprzeciwią ludzie, więc
10   1,  7  |    oglądać zabitego.~Kilka dni temu pojmał go w lesie któryś
11   1,  8  |  zapytał stary.~- Już trzy dni temu, jak kneziowi doniesiono.
12   2,  12 |      przypatrując się ciekawie temu, co się działo na ziemi,
13   2,  16 | straszniej wyły w niej ciągle. Temu wyciu psów odpowiadały kruki
14   2,  16 |   Brunhilda.~- Nie mamy sił po temu - odezwał się Zabój. - Miłosz,
15   2,  16 |   Zabój popatrzał na Chwostka. Temu zęby białe spod warg widać
16   2,  20 |  tajemnice. Komu kogo chciała, temu go dała.~Duchy ją umyślnie
17   3,  25 |    rozmowy. Doman też może rad temu, że przybyła, płoszyć jej
18   3,  26 |       miał być?... Rozum ma po temu.~- Piastun!... - zawołali
19   3,  26 |    uczynić, i zdołano zapobiec temu, wyśliznął się im z rąk,
20   3,  26 |      się starucha, nie wierząc temu, żeby ludzi tylu w pogoń
21   3,  28 |      zręczność przypatrzyć się temu, czego był ciekawy, gdyż
22   3,  30 |        nagromadzoną, która się temu widokowi przypatrywała ciekawie,
23   3,  30 | milczała, ale się nie opierała temu, co za dolę i przeznaczenie
24   3,  Dop|      pierwszy stanął u słupca, temu, bez względu na stan, lecz
25   3,  Dop|      być starszyzna wybrana ku temu. Przebiegły młodzieniec,