Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |  naprzód zakrzyczał groźno, aby szły precz, ukazując im zagrodę,
 2   1,  6 |    grożąc, do milczenia zmusił.~Szły więc za nim posłuszne.~W
 3   1,  6 |         ojców nieznanych wiela, szły jak grosz do skarbnicy niewidzialną
 4   1,  9 |    pochód żałobny słychać było.~Szły płacząc, rycząc, śpiewając,
 5   1,  9 |         pieśni... Matka i córka szły zmarłego do mogiły odziewać.~
 6   2,  12|        dwoje dziewcząt w bieli, szły z wolna, trzymając się za
 7   2,  12|       ziół niosły w rękach, ale szły milczące, bez pieśni. Były
 8   2,  12|        dzień był boży, weselny, szły smutne, zbliżyły się tak
 9   2,  12|     nich i rwały za rękawy, aby szły z nimi. Powoli i na twarzy
10   2,  12|        gromady i dziksze z nich szły jak "stada" w las, porywając
11   2,  12|   ciągnął się powolnie, krokami szły ociężałymi, potem pieśń
12   2,  12| szeptały pary młode; dziewczęta szły sznurami, wiodąc się za
13   2,  12|         duszę. Bywaj zdrowy!...~Szły potem do chlebnej dzieży;
14   2,  14|         to wolniej, to żywiej i szły ku górze, do otworu w dachu
15   2,  14|       gromady się już zbijały i szły, jakby mu chciały zastąpić
16   2,  17|        ziemi nie spalone... Psy szły za nimi tylko wyjąc. Nie
17   2,  17|     noszono przed wojskami, gdy szły do boju, a czasu pokoju
18   2,  20|         to zrobić, tak mu palce szły same. Trzęsła mu się ręka,
19   2,  21| schodzić z wieży. Dzieci za nią szły posłuszne.~Chwostek się
20   3,  22|        lub okazać. I nie w smak szły te wróżby znaczniejszym,
21   3,  22|        z odleglejszych też osad szły gromadki.~Nie pytając wyboru
22   3,  23|       spłoszyli. Gwar i śmiechy szły górą.~Wtem z lasu posypali
23   3,  29|         mógł, jak miry i ziemie szły w porządku i jedne przy
24   3,  30|       słowo, głowy i przysięgę?~Szły narady i powtarzały się
25   3,  30|    grodu i osoby nowego knezia. Szły one śpiewając po lasach