Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |       sobą.~Wisz prowadził do świetlicy.~Chata w zrąb na mech budowana,
 2   1,  2 |      i zaledwie wparły się do świetlicy wąskimi drzwiami, poczęły
 3   1,  2 |       się ku ognisku i w głąb~świetlicy, każdy chwaląc tym, co otrzymał.
 4   1,  7 |       ująwszy, wiódł Doman do świetlicy. I tu dwór stał w obejściu,
 5   1,  7 | widzieć dozwalały.~Gdy ich do świetlicy wpuszczono, stali długo
 6   1,  7 |       Wisz skinął i wyszli ze świetlicy. Za nimi słychać było płacze,
 7   1,  9 |     był kupiony odpoczynek.~W świetlicy na posłaniu swym leżał trup
 8   1,  10|     pan... Gdzie się kurzy ze świetlicy, gdzie na polu się zieleni...
 9   2,  13|  wolna pociągnął do dworu, do świetlicy.~Ciemno w niej było. Przy
10   2,  13|       stał zafrasowany, gdy w świetlicy usłyszeli wołanie:~- Bywaj
11   2,  14|       i ukażą... Kneź stoi na świetlicy... wysoko... dołem ludzie
12   2,  15|   Biała pani siedziała w swej świetlicy i dumała, powołując do siebie
13   2,  15| zagniewana, lecz wszedłszy do świetlicy, zastała pana, któremu obmokłe
14   2,  15|    poczęła się przechadzać po świetlicy.~- Stryjów i ród trzeba
15   2,  16|     przyjęcia. Szli prosto do świetlicy, gdzie ich na okrytych ławach
16   2,  16|   szkoda.~Noc zapadała, gdy z świetlicy siwych starców i ledwie
17   2,  19|     ich wiódł do przedsieni i świetlicy, aby się naprzód chlebem
18   2,  20|       swej pani!!~Wybiegła do świetlicy - nie było nikogo, wróciła
19   2,  21|     ręce.~Wwiódł chłopaków do świetlicy. Kneź leżał na ławie, bo
20   2,  21|     się na dół do dworu.~Tu w świetlicy Brunhilda chodziła krokami
21   2,  21|       łun blaski i wpadały do świetlicy.~- Widzicie - odezwała się
22   2,  21|       ten sam próg za nogi ze świetlicy wywleczono. Kneź sobie miodu
23   2,  21|      Myszko pierwszy wpadł do świetlicy, postrzegł go i o podłogę
24   3,  24|    się też zaraz za młodym do świetlicy dwaj gęślarze i dudarz z
25   3,  29|       Lednicy zabrał do mojej świetlicy? Noża bym nie miał u pasa,