Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |     ziewało, z ukosa poglądając ku staremu, który około szałasu się
 2   1,  2 |        chwilę i obejrzawszy się ku staremu zaprosił go ku sobie.~-
 3   1,  2 |            podniósł je do góry. ~- Staremu Wiszowi by się to zdało -
 4   1,  2 |         zostawił. Szepnął więc coś staremu Wiszowi, który głową pokiwał.~-
 5   1,  4 |            wszyscy do koni. Sambor staremu do nóg padł, ale ten skinąwszy
 6   1,  4 |         znikli w zaroślach z oczów staremu Wiszowi. Sambor, obejrzawszy
 7   1,  6 |               Coś widział, powiedz staremu grafowi... - począł półsenny -
 8   1,  6 |           pętlą na głowę zarzuciła staremu, który się zachwiał, padł,
 9   1,  7 |          jeden z parobczaków pomóc staremu, lecz Wisz, jakby mu nagle
10   1,  7 |      stawił.~- Zachciało się też i staremu świata zobaczyć a popatrzeć,
11   1,  7 |            odezwał się gospodarz - staremu nie w smak młode pieśni,
12   1,  7 |              aż Doman posłanie swe staremu ustąpiwszy, drugie dla siebie
13   1,  8 |         mogła, bo tak się z nią po staremu obchodzono, jakby do krwi
14   1,  10|     wskazawszy pastwisko, a sam ku staremu pośpieszył.~- Dniem wiecowym
15   1,  10|        pierwszy kubek w ręce.~- Po staremu - rzekł - pierwsze się bogom
16   2,  14|         nie zwrócił. Poszeptał coś staremu, który głową potrząsł. Chwilę
17   2,  15|            nie puszczę. Wam się po staremu dzikiej swawoli zachciewa,
18   2,  15|           dodała kneźna - chcę was staremu odesłać ojcu. Dosyć już
19   2,  17|             przybiegł, padł do nóg staremu i nie mogąc mówić zapłakał.~
20   2,  17|         przyniesiono chleb i piwo. Staremu kneziowi, który tyle czasu
21   2,  20|       pazuchę chowało.~Czasem, gdy staremu przyszła fantazja, lepił
22   2,  20|            chciał z nich dać jedną staremu, ale ten ręką odtrącił.~-
23   3,  22|      potrzeba... Więc... ano... po staremu... rzućmy na losy... prędzej
24   3,  25| odpowiedziała z dala chcąc ujść. - Staremu się ręce trzęsą! - odparł
25   3,  25|         dobry sen, juści nie wodą. Staremu ona niedobra.~- Wszystko