Tom,  Rozdzial

 1   1,  8 |       rolę uprawiali, w otwartych siedzieli chatach i gospodarzyli w
 2   1,  8 |       ludzi, którzy na ziemi jego siedzieli, lub z duszami i dobytkiem
 3   1,  9 |          na ognisku, dwaj synowie siedzieli i płakali. Nie było nawet
 4   1,  10|    wołanie zgłuszyć.~Całą gromadą siedzieli poza Boimirem rozrodzeni
 5   1,  10|     młodzież, parobczaki na ziemi siedzieli i śmiechy a żarty między
 6   1,  10|     patrzało.~Parobcy, co na łące siedzieli, rozglądali się dokoła.
 7   2,  12|         nim prawie ciemnego kąta.~Siedzieli na ziemi starzy pijąc i
 8   2,  14|    otwarła zielona. Tu gromadkami siedzieli ludzie i pożywali z kobiałek,
 9   2,  15|       pradziad, i praszczury moje siedzieli, a siłę tę dzierżyli, którą
10   2,  16|           gdzie jeszcze zamknięci siedzieli inni, i studnia, do której
11   2,  17|            padli tam wszyscy, jak siedzieli... Trupy powleczono grzebać
12   2,  17| zaklinając, że wiernym był sługą. Siedzieli więc razem, jeden u góry
13   2,  18|         świergocące słychać było. Siedzieli przyczajeni, w ciągłej obawie,
14   2,  19|    rozmowa przeciągnęła do późna.~Siedzieli na ławie w podsieniu i patrzali
15   2,  20|       dawnego wychowańca. Godzinę siedzieli u chaty, chodzili po ostrowie,
16   2,  21|      silny chłop z wiosłami w nim siedzieli. Brunhilda weszła pierwsza,
17   2,  21|        chcecie?~- Od was? Abyście siedzieli cicho i panować nam nie
18   2,  21|         Myszkowie ze swymi ludźmi siedzieli u ogniska, z dala na stołb
19   3,  22|         Myszkowie, jak inne rody, siedzieli kupą przy sobie, całe też
20   3,  22|        luźne głosy.~Ci, co w kole siedzieli, powstawali, rozpierzchli
21   3,  23|      trwoga panowała między nimi. Siedzieli na ziemi jęcząc, zawodząc,
22   3,  25|           się nie kładł do rana - siedzieli czatując u brzegu. Na brzask
23   3,  26|       Stary nic nie odpowiedział.~Siedzieli jeszcze powzdychiwając,
24   3,  27|         za drugim Leszko z Biełką siedzieli o gruby pień oparci, stara
25   3,  28|       niemieckim swym krewniakiem siedzieli na pieńkach suknem poprzykrywanych,