Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 |    lasów Turyngii, mową, która serce Henki rozradowała.~- Skąd
 2   1,  6 |       cichu - poruszyło mu się serce, w piersi zakipiało i łzy
 3   1,  7 | mścijcie się za mnie, a gdy mu serce wydrzecie, przynieście je
 4   1,  7 |      obiema i zamilkł. Wiszowi serce się ścisnęło na widok tej
 5   1,  7 | milczał długo.~- Nie - rzekł - serce bym mu wyrwał, gdybym mógł
 6   1,  8 |        trzyma... ród jego cały serce tam ciągnie... znajdziemy
 7   1,  8 |        Znosek - ty masz lepsze~serce od innych. Przynajmniej
 8   1,  8 |      ogarniał. Jęki te Wiszowi serce miękczyły, nakazał milczenie,
 9   2,  12|       Czego oczy nie widzą, to serce czuje, a gdy serce smutne,
10   2,  12|   widzą, to serce czuje, a gdy serce smutne, trudno być twarzy
11   2,  14|      ja cię nie chcę... Jak ci serce odboli, pójdziesz! o! Pójdziesz!~-
12   2,  19|      lub starszych braci, gdyż serce ojcowskie słabszym dla dziecka
13   2,  19|     niemu.~- Raduje się pewnie serce twe - zawołał ojciec do
14   2,  20|         gdzie indziej swaty, a serce gdzie indziej!~Wtem stary
15   2,  20|     łez widać było uśmieszek i serce biło, biło - biło.~- Powróci!
16   3,  24|       zagrodą, ścisnęło mu się serce - Dziwa przypomniała mimo
17   3,  24|      chłop, nic nie pyta, a za serce wnet go chwyta... o lubczyku,
18   3,  24|   gniewał się na siebie, że go serce gdzie indziej ciągnęło.
19   3,  24| patrzał na nią i wzdychał, tej serce biło ze strachu. A! tamtych
20   3,  25|     sercu, czoło było gorące i serce biło żywo. Rany się pozamykały
21   3,  25|   wielki; ten gdy ją zobaczył, serce mu się zagotowało i rzekł
22   3,  26|   Rzepica. Los dawnych kneziów serce jej trwożył, schyliła się
23   3,  28|        i czynić się niewinnym, serce starego skruszył. Pozwolił
24   3,  29|    rzekł brat Ludek - ale mnie serce zaboli widzieć tam siostrę
25   3,  29|    chramu, siadła na kamieniu, serce ręką cisnęła, na ognisko