Tom,  Rozdzial

 1   1,  4 | puszczę ciemną wjechali - wtem młodszy staje i rzecze: Tutaj ci,
 2   1,  9 |    wolna - alem ja stary, a on młodszy. Ja pan u siebie, a on na
 3   1,  9 |        już sobie nie podawali. Młodszy brat stał milczący za Ludkiem,
 4   1,  10|         patrz, służ i ucz się. Młodszy posłusznie głowę skłonił.~
 5   2,  13|       się - cicho szepnął brat młodszy - za dziewką poleciał na
 6   2,  19|   dostać trawy.~Jadący przodem młodszy twarz miał piękną, jasną,
 7   2,  19|     nic nie potrzebujemy.~Gość młodszy westchnął.~- Wiele z Niemiec
 8   2,  19| obawiajcie się czarów - odparł młodszy z gości siadając po chwili. -
 9   2,  19| zrozumiałe być mogły.~Naówczas młodszy z gości z twarzą wesołą
10   2,  19|    długą potem dopiero zapytał młodszy o to, co się w kraju działo.
11   2,  19|    ciekaw był bardzo. Naówczas młodszy z gości tak mówić począł:~-
12   2,  19|        zechcecie - odezwał się młodszy biorąc z poszanowaniem krzyżyk
13   2,  19|         uśmiechnął się ochoczo młodszy i rzekł: - Stanie się po
14   2,  19|      przy jadle i napoju.~Gość młodszy znowu, jak wczoraj, mówić
15   2,  21|    oszczepów nie mamy? - rzekł młodszy, którego zwano Białym. -
16   3,  23|    ogniem i mieczem, lud tylko młodszy wiązali w łyka i gnali za
17   3,  24|        pośpieszył nad granicę, młodszy brat gospodarzył.~U wrót
18   3,  24|        kneziowie wasi! - wołał młodszy.~Doman dopiero głowę podniósł
19   3,  26|        trosze się piwa napili.~Młodszy z nich, widząc zasępione
20   3,  26|         Zaprawdę - odezwał się młodszy z gości - jest to wielkie
21   3,  26|       nie nękał.~Myślał trochę młodszy z gości.~- Jeżeli możniejsi
22   3,  26|    wybrać mamy? - Nie - odparł młodszy - ale kto ubogi być umiał
23   3,  26|     przynieśli go Piastunowi - młodszy z gości, uczyniwszy nad
24   3,  30|           A wy? - zapytał gość młodszy.~- Starszyzna radzić będzie -
25   3,  30|      mieczów, gdy wśród wrzawy młodszy z gości wstał i prosił,