Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 |   ptastwo unosiło się stadami, czółna stały u brzegów, inne przesuwały
 2   2,  14|       do palów poprzywiązywane czółna kołysały się jak senne,
 3   2,  14|       Nie mówiąc nic zszedł do czółna, zstąpił w nie, odwiązał
 4   2,  14|     nie dała kneziowi siąść do czółna, kto stał, przyległ do ziemi
 5   2,  17|      nim. Na wodzie widać było czółna pełne tych, co już na ostrów
 6   2,  17|     nie było nikogo, wszystkie czółna poszły z innymi na Lednicę.
 7   2,  17|       i wnet starszyzna się na czółna zabierać zaczęła.~Stary
 8   2,  20|       zaraz mu go wzięli, a że czółna w pogotowiu u brzegu nie
 9   2,  20|       powlókł się nad jezioro. Czółna stały u brzegu, kazał się
10   2,  20|      wstał, posłuchał, padł do czółna i popłynął, a po drodze
11   2,  21|       falach toczyły. Łodzie i czółna od brzegów ściągano do grodu
12   2,  21|       bliżej. Jedni na plecach czółna niosą, drudzy u brzegu tratwy
13   2,  21|   naciągają. Na prawo, na lewo czółna się gromadzą, jakby z ziemi
14   3,  24|  ostrów, na Lednicę - a tu już czółna, jakie były u brzegów, pierwsi,
15   3,  25|        płachtę zgarnęła, kij z czółna dobyła i niepewnym krokiem
16   3,  25|        Słyszał on, że tratwy i czółna wiązać chcieli, aby się
17   3,  29|         wzięto go na ręce i do czółna niesiono. Doman sam głowę
18   3,  29|      zawołał Doman powstając z czółna. - Dobrzeście nam wywróżyli.
19   3,  29|        zadumany powlókł się do czółna, legł w nim, ale sen przez
20   3,  29|        zapłacił!~Zerwał się do czółna iść nie patrząc już przed
21   3,  30|     kto dopływał - i tu ludzie czółna w trawach wysokich pochowali,
22   3,  30| ratunku, biegł z nią wprost do czółna swego.~Ludzie już gotowi
23   3,  30|       łamiącą ręce, skoczył do czółna, które przymocowane było
24   3,  30|        brzegu, gdy już o mroku czółna ze trzcin i zarośli na czyste
25   3,  30| podniósł, grożąc, do góry. Ale czółna pędziły, co starczyły wiosła,