Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |      ptaków - wszczął się gwar wielki, ożyły w świetle łąki, zarośla,
 2   1,  3 | sięgnąć mogło. Wspaniały był i wielki... Wisz stanąszy tu i oglądając
 3   1,  4 |      na pagórku ujrzeli kamień wielki, a dokoła niego pomniejsze,
 4   1,  4 |   brzega, nad głębinę, nad wir wielki. - Rzekła i w Wisłę się
 5   1,  7 |        stado, bo myśliwiec był wielki. Obsiadło ich dokoła. Młodzież
 6   1,  9 |        zbijać duchy... Stos ci wielki zapalili, obiaty ci nie
 7   1,  10|   Hałas około dębu powstał tak wielki, iż stąd aż na horodyszcze
 8   2,  14|  dokoła biegali, ruch się stał wielki, nagle podniesiono zasłony
 9   2,  16|   pacholęciem - krzyk stał się wielki i narzekanie.~Chciał Chwost
10   2,  17|       Tu gwar był w gromadkach wielki. Starszy Myszko z zawiązaną
11   2,  19|      niepokój tam musi panować wielki...~- Cóż to się dzieje? -
12   2,  19|      zawołał Piastun - dziw to wielki!~Uśmiechnęli się goście.~
13   2,  20|      bo w chacie dostatek miał wielki i ze swoimi ludzko się obchodził.~
14   2,  21|       szczupło, zaduch panował wielki, a strach ogarniał czeladź,
15   3,  22|    grodzie Chwostkowym zwołano wielki wiec kmieci o następnego
16   3,  25|      królewicz Siła; czarownik wielki; ten gdy ją zobaczył, serce
17   3,  25|       zmarł i smutek we dworze wielki był, przyłożyli ziele do
18   3,  25|     Leci, leci, ale strach jej wielki. Ptaszki za muszkami latają,
19   3,  26|      ją do zagrody wpuszczono.~Wielki żal ogarnął wszystkich na
20   3,  26|        swymi miał pieczę. Gwar wielki wrzał dokoła.~Ujrzano, że
21   3,  28|     Polanie zbliżyli.~Ruch był wielki, ochota dzika i odgrażania
22   3,  28| pomagał ochoczo. Ogień już był wielki pod starym dębem rozpalony
23   3,  29|       piersi wyrwała im okrzyk wielki.~Piastun ze wzgórza oglądnąć
24   3,  30|       ich brakło. Frasunek był wielki. Wtem, gdy się tak rozbiegają