Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |        jadę do was i do drugich kmieci i żupanów - rzekł - kneź
 2   1,  5 |   uzbrojoną, nie bez celu. Miał kmieci w gościnie...~Kos tak nienawidził
 3   1,  5 |   pijanemu łatwiejsza sprawa... Kmieci tak po kilkunastu ściągają
 4   1,  6 |       dokoła...~Były to rodziny kmieci i władyków, wczorajszych
 5   1,  6 |        Sambor - że wczoraj dużo kmieci ubyło... i jak im piękny
 6   1,  6 |    wyłupionymi oczyma, jest też kmieci kilkoro... na innych powoli
 7   1,  7 |     Wkrótce mirów, wieców i nas kmieci, i starego obyczaju nie
 8   1,  7 |  dokazuje. Dwa dni temu sprosił kmieci na ucztę do siebie, dali
 9   1,  7 |      Dokąd? - spytał stary.~- Z kmieci... do starego Piasta - na
10   1,  8 |       doniesiono. Wisz objeżdża kmieci i na wiec ich zwołuje.~-
11   1,  10|     innego sobie obrać z między kmieci. Rudan i jego druhowie odradzali.~-
12   1,  10|   zwierzę. Rzucili się młodsi z kmieci pytać, a jeden z zapaleńszych,
13   1,  10|    dwunastu z ich grodów. Znowu kmieci zrobili z wojewodów... A
14   1,  10|       pachołki do jeziora niosą kmieci... Dobry pan. Siedzi Chwostek
15   2,  14|      jaszczurczy ten ród i tych kmieci wygubić trzeba...~Gdy smerda
16   2,  15|         dziwnie.~Tuż za gromadą kmieci po jednemu sunąć zaczęli
17   2,  15|    zbliżyć się do zrozpaczonych kmieci, strzelali z góry i z dala,
18   2,  17|     Żuła gnając spotkał w lesie kmieci, obejrzeli się za nim, rzucił
19   2,  19|         podrażnionymi garściami kmieci i dworni kneziowskiej, równie
20   2,  21|    Stało się, jak rzekli, część kmieci ciągnęła do domu, druga
21   3,  22| Chwostkowym zwołano wielki wiec kmieci o następnego miesiąca pełni.~
22   3,  22|     zostało dużo, a naszych też kmieci, witeziów wiele takich,
23   3,  26|       lasu, znikł w nim z oczów kmieci, którzy go pochwycić chcieli.
24   3,  30|         ziemi ojczyce. - A dziś kmieci, jeszcze starszych na tej