Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |         nigdy ogień nie gasnął. Dym się dobywał z niego przez
 2   1,  5 |     przez które teraz miejscami dym się dobywał. Około grodu
 3   1,  6 |        a południe już było, gdy dym ujrzeli i zasieki, i na
 4   1,  7 |       dwór obszerny z zagrodą i dym nad nim.~Ujrzawszy domostwo
 5   1,  7 |  puszcza ich okryła.~W dali już dym widać było. Na wzgórzu łysym
 6   1,  7 |       Spośrodka nich unosił się dym wstęgą siną ku górze, znak
 7   1,  9 |      jednym ogniskiem ogromnym. Dym i płomienie zakryły zwłoki.~
 8   1,  9 |        się w krzyk rozpaczliwy, dym wił się kłębami sinymi dokoła,
 9   1,  9 |  płonęła, to znowu osłaniały je dym i ogień wybuchający od dołu,
10   2,  14| otaczały wolno płonące ognisko. Dym i iskry dobywały się z niego
11   2,  14|         mogła marzyć, patrzeć w dym, który w jej oczach różne
12   2,  14|   niedobry. Wyniesiem kadzidło, dym cię upoi.., mów, mów mu
13   2,  14|          Rzucono ziele na nie i dym gęsty, przykry, gryzący
14   2,  14|    ognia świętego blask gasiły, dym napełniał kontynę, iskry
15   2,  20|          aby Znicz nie wygasał. Dym prosto ponad dach płynął
16   2,  21|       znikła... kłębami buchnął dym czerwony, a za nim płomię
17   2,  21|     trzask palących się belek i dym czerwony ku obłokom się
18   2,  21|         wnętrza dostać chciało. Dym wciskał się oknami.~Nad
19   3,  23|      spalonych trupów smrodliwy dym im dokuczał, położyli się
20   3,  25|    wiatr mu przynosił wrzaski i dym, w którym czuć było palące
21   3,  25|        tylko ognie widać było i dym, który pod wieczór rozścielał
22   3,  25|         ogniu musicie się piec, dym oczy wygryza. Krasy waszej
23   3,  28|        co mógł ściągnąć gałęzi. Dym i płomień, coraz się wyżej
24   3,  29|    ptasi lot, przez wosk lany i dym świętego ogniska... odpowiedziały