Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |           Nic by to nie było - ciągnął dalej, patrząc więcej na
 2   1,  2 |   różnych stron przywożonego - ciągnął Wisz - przecie dzieci uczymy
 3   1,  4 |      święte czasy, co bywały - ciągnął śpiewak ślepy - nie te czasy,
 4   1,  5 |      rękami. ~Wisz! Wisz!... - ciągnął dalej, przechadzając się
 5   1,  5 |       sobie Niemca zaskarbiał, ciągnął dalej uwagi swoje:~- Niełatwe
 6   1,  6 |       nim Gerda i za suknię go ciągnął gwałtownie, bo Niemca do
 7   1,  7 |        u nas i z nami dzieje - ciągnął stary z wolna, nie zważając
 8   1,  9 |   drużbę i rozmowę - szydersko ciągnął dalej smerda - ażeby prędzej
 9   2,  12|        dalej gęstszy coraz las ciągnął się dwoma ramiony, łącząc
10   2,  12|     nią posłuszne.~Zrazu śpiew ciągnął się powolnie, krokami szły
11   2,  12|   skakać i ścigać nie chciało.~Ciągnął z wolna, bez myśli, ku lasowi.
12   2,  13|       lubił go Doman; po co tu ciągnął, trudno było odgadnąć. Stanął
13   2,  13|    zlazł i nie pytając do izby ciągnął.~- Sadło, którym rany zalewam,
14   2,  13|  gospodarz nie mówi nic, Bumir ciągnął dalej:~- Jest już zmowa
15   2,  14|      ząjrzeć w lewo i w prawo, ciągnął ten poświęcany szereg dokoła.~
16   2,  19|      potem zamilkł, a gość tak ciągnął dalej:~- Był tedy na wschodzie
17   2,  20|        co na Lednicę do chramu ciągnął, zatrzymywał się u tej chaty
18   2,  20|     nie może...~- Żal mi cię - ciągnął Doman - ja do żadnej innej
19   3,  25| wyciągniętą pochwycił.~Starzec ciągnął go na suchy brzeg, ale już
20   3,  27|         jęknął powoli.~- Tak - ciągnął dalej starszy - tak, ja
21   3,  27|  rzucić na nich.~- My musimy - ciągnął starszy - i ziemię naszą,
22   3,  28|       Tak samo, gdy na wyprawę ciągnął, dobry był do napaści gwałtownej,
23   3,  29|       Domen z chramu na łąkę i ciągnął ku brzegowi, aby się w czółnie
24   3,  30|       Pokój niesiemy i zgodę - ciągnął Bumir. - Mieściliśmy się