Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |      Wisz - jakby was ojciec i bracia zastali, moglibyście i na
 2   1,  4 |       nie wzrosła.~Kraj na pół bracia dzielili, poczną panować
 3   1,  6 |       ich ojcowie i mężowie... Bracia i synowie stali tuż na koniach,
 4   1,  8 |    spalić na stosie... Mówcie, bracia dobrzy, ludzie my jesteśmy
 5   1,  9 |        dotrwał do końca, a gdy bracia zgliszcze i żalnik opuszczać
 6   1,  10|       naszej, kości z kości... bracia nasi rodzeni ziemianie,
 7   1,  11|      na Kupałę...~- Ale z nami bracia i rodzina będzie... cóż
 8   1,  11|    Kupale bywają dziwy! Czasem bracia się pobiją, a czasem nieznajomi
 9   2,  12|    Sambor załamał swoje... - A bracia! A czeladź! a nasi!...~-
10   2,  12|       i razem weszły do chaty.~Bracia naradzali się cicho, co
11   2,  13|       roboty macie. Nie ja, to bracia pójdą i ludzie. Bylem chodzić
12   2,  13|      wami... a umrę ja, z wami bracia, do ostatniego.~I legł na
13   2,  16|     się odezwać już nie śmiał. Bracia stryjeczni zbliżyli się
14   2,  17|        uchodzić trzeba!...~- O bracia moi, o rodzie mój! - jęczał
15   2,  17|    cicho, nie mówiąc nic.~Dwaj bracia poszli z nakazaniem po gromadach
16   2,  19|      wyznaje, między którymi i bracia nasi, jednej mowy, są.~-
17   2,  19|        upodlonego, tylko jedni bracia ojca jednego... Na naszej
18   2,  21|        znane twarze; tam stoją bracia tych, których pobił, tu
19   2,  21| przygniotła. Jęczeli Myszkowie bracia nad straconym. Posypali
20   3,  24|     smutno. Bratowe popychały, bracia nie bronili bardzo... Poszłaby
21   3,  24|  opustoszeć miała ze szczętem. Bracia też milczeli posępni.~Po
22   3,  24|      stary częstował i prosił, bracia z dzbankami chodzili i poili,
23   3,  24|      się gorzkie... Ojcze mój, bracia rodzeni, kiedy ja znów was
24   3,  30| jechali Leszek i Pepełek, dwaj bracia - odziani skromnie i bez