Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |           psy zamykać - co żyło w zagrodzie, choć z dala i przez tynu
 2   1,  3 |       chcieli.~Szli co prędzej ku zagrodzie.~Smerda kneziowski, jadący
 3   1,  3 |           Smerda skierował się ku zagrodzie.~Stali tu już parobcy i
 4   1,  4 |       więcej za jeden dzień niż w zagrodzie za życie całe.~I żal mu
 5   1,  7 |  tymczasem coraz się zbliżając ku zagrodzie, około której mnóstwo roiło
 6   1,  7 |    gromadą przy naszej czy waszej zagrodzie, mściłby się kneź i palił -
 7   1,  7 |          panami, musieli zostać w zagrodzie.~Do dworu Leszka Miłosza
 8   1,  8 |        wyboru: albo się bronić na zagrodzie, zwoławszy ludzi, którzy
 9   1,  8 |          bronić było ciężko jak w zagrodzie. Na łaskę Chwostkowi się
10   1,  8 |          za nim, i powlókł się ku zagrodzie. W drodze po kilkakroć stanął
11   1,  8 |          padł dysząc na ziemię. W zagrodzie ruszyło się wszystko, stary
12   1,  9 |           zostając przy bronionej zagrodzie, ścigając ich tylko łajaniem
13   1,  9 |       nimi przeprowadzając ich ku zagrodzie.~Na pół drogi zatrzymał
14   1,  9 |          spoczynku...~Nazajutrz w zagrodzie życie powróciło do trybów
15   2,  12|          ostatni obejrzała się ku zagrodzie i powiała chustką białą,
16   2,  13|          znowu, ciągle jeszcze ku zagrodzie się zwracał pokazując jej
17   3,  26|           wraz z synem w czwał ku zagrodzie swej poleciał. Rzucili się,
18   3,  26|           spodziewając się, iż, w zagrodzie i ojca znajdą.~Przybywszy
19   3,  26|           lesie znaleźć, ani go w zagrodzie, około której czatowano,
20   3,  26| poprowadził swoich towarzyszów ku zagrodzie przez łąkę, na której stado
21   3,  26|          mogąc, ku nocy dopiero w zagrodzie Piastuna stanęli, skąd Sobek
22   3,  26|    nieznani, których przyjmował w zagrodzie, stanęli przed nim. Zbliżali
23   3,  28|           mleć gdzie w żarnach na zagrodzie.~A że Niemiec płakać umiał