Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |       dał słyszeć pod gałęziami. Wkrótce potem, rozgarniając je,
 2   1,  2 |      spodziewał. Ukazali się też wkrótce oba, jeden dźwigając wór
 3   1,  4 |     brzegiem rzeki się kierując, wkrótce znikli w zaroślach z oczów
 4   1,  5 |  występowali... Przyjdzie spokój wkrótce, naówczas ich zawołamy...
 5   1,  6 |         szmerem głośnym poczęta, wkrótce zahuczała śpiewami i wykrzykami.~
 6   1,  6 |        konie i ludzie czekali, a wkrótce później cała ich gromada,
 7   1,  6 |   drużynie, uśmiechał się tylko.~Wkrótce ucichło wszystko... Widać
 8   1,  6 |        ojca nie śmiał przemówić. Wkrótce też znaleźli się w lesie
 9   1,  6 |        konie, zwolnić więc biegu wkrótce musieli, a południe już
10   1,  7 |    lepiej było - odparł Doman.~- Wkrótce mirów, wieców i nas kmieci,
11   1,  8 |          liczni konną gromadę, a wkrótce głosy, śmiechy jej i nawoływania.~
12   2,  14|     Szybując po ciemnych wodach, wkrótce odsunęła się od ostrowia
13   2,  15|          go do tego przygotować.~Wkrótce potem otworzyły się drzwi
14   2,  18|     wyprzedzał. Zasadzka została wkrótce za nimi i krzyk tylko pogoni
15   2,  18|     prawo lasem po cichu umykał. Wkrótce nawet wrzawy już słychać
16   2,  19|         grodu, przy którym miała wkrótce zawrzeć wojna krwawa. Nie
17   3,  24| nieustanie. A że w izbie miejsca wkrótce nie stało, chłopcy i dziewczęta
18   3,  25|          płynęło dalej.~Dniało - wkrótce stary już mógł dostrzec
19   3,  26|      nadchodziła, obcy podróżni, wkrótce potem pożegnawszy obradujących,
20   3,  28|      Odszedł potem od ogniska, a wkrótce ciało urwane z gałęzią padło
21   3,  29|     podobna.~Z tych przodowników wkrótce powstał tylko wał dogorywających
22   3,  30|    Domana i Dziwy, które się też wkrótce rozstrzygnęły.~Gdy się kmiecie
23   3,  30|           co starczyły wiosła, i wkrótce znikły w mroku wieczora.