Tom,  Rozdzial

 1   1,  8  |       waszych, a ojcowie od ojców swych słyszeli... że nasza mowa
 2   1,  9  |         sparłszy głowy na ramiona swych, obejmując się rękami...
 3   2,  13 |          strony. Z węzełków potem swych dobyła ziół, z garnuszka
 4   2,  14 |      ścianę częstokołu. Wracał do swych ludzi. Wizun pozostał we
 5   2,  15 |   kmieciami przybyła; zobaczywszy swych panów w niebezpieczeństwie,
 6   2,  15 |          się im wybić dano. Ludzi swych wnet wieszać chciał za to,
 7   2,  17 |     odciągnął na bok z sobą i dwu swych braci.~- Ich to krew - rzekł
 8   2,  18 |        Smerda się obejrzał licząc swych ludzi; tych i pół kopy nie
 9   2,  18 |         synka kilkoletniego u nóg swych przypartego trzymając, gdy
10   2,  18 |         się kmiecie burzą?~- Przy swych prawach stoją - odparł Piastun.
11   2,  19 |        nic nad to, aby się mógł w swych kręgach obracać spokojnie -
12   2,  19 | Starszyzna poodchodziła od gromad swych leżących na polu i ciągnęła
13   2,  21 |         powiększały. Las z głębin swych wyrzucał lud na dolinę.
14   3,  22 |      usłyszawszy, wszyscy do koni swych biegli; popłoch i wrzawa
15   3,  23 |           radości całując zbawców swych nogi. Inni, jak pijani,
16   3,  28 |           zrywał, w las prowadził swych ludzi z sobą i dni kilka
17   3,  29 |         walkę.~Luty, który z boku swych ludzi prowadził, najrzawszy
18   3,  29 |         sam głowę jego położył na swych kolanach, Samborowi, który
19   3,  30 |          wilkołakami krew ssać ze swych braci.~I sypali, śpiewając,
20   3,  30 |       Doman głowę jednego z ludzi swych, który ostrożnie podniósłszy
21   3,  Dop|      kształtuje się do przyszłych swych losów.~Nic też trudniejszego,
22   3,  Dop|        pozostać swobodną i partią swych losów, dziewictwo swe ślubuje
23   3,  Dop|          Wanda staje na czele sił swych i przyjmuje wyzwanie.~Jeszcze