Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |   ukazali drogę do Gopła, a do stołba kneziowego - kto wie? powlókłbym
 2   1,  3 |        ich na skinienie, ale u stołba znajdzie się ich dziesięć
 3   1,  3 |        mnie ci pozwolą... a od stołba do nas nie kraj świata!~
 4   1,  4 |     hej! do grodu jedziemy, do stołba. I ten z nami. A wy byliście
 5   1,  5 |      wałami osłonione. Do muru stołba przypierały obszerne, z
 6   1,  6 |        też, wysunąwszy się zza stołba, bo go sen nie brał, podkradł
 7   1,  7 |   Twardo siedzi to gniazdo, do stołba przylepłe.~- A stołb też
 8   1,  7 |     tak - odezwał się Wisz - o stołba początku nikt nie wie. Stał
 9   1,  8 |      bratanków zaprosi kneź do stołba i zgodę na wieki zapijemy!~
10   1,  10|        Niemcy sprzęga, chce ze stołba swego nam rozkazywać, nam,
11   2,  16|       i na wieżę, a na wierzch stołba posłano straż, aby się z
12   2,  16|    cicho było na grodzisku, ze stołba też nic nie widać - kneź
13   2,  19|       oczów oderwać od szarego stołba nad jeziorem, od grodu,
14   2,  19|      zbrojny, a na wierzchołku stołba widać było ciągle przemykające
15   2,  21|      Chwostek mruknął.~- Nigdy stołba wziąć nie mogą... Prowadźcie
16   2,  21|     zatrzęsła, stado krucze ze stołba zerwało się z wrzaskiem
17   2,  21|    góry i gniotą. Odstąpili od stołba ludzie.~Wtem ktoś żagiew
18   2,  21|      zgorzeć mogli.~Patrzał ze stołba Chwostek, jak czeladź trupy
19   2,  21|       płomię od szop, które do stołba przytykały, lizało mury
20   2,  21| spojrzał na wieżę...~- Dobywać stołba myślicie? - zapytał.~- Nie... -
21   2,  21|    drabinie i gdyby się kto do stołba przybliżył, puszczać strzały,
22   2,  21|      porozstawiali dokoła i ze stołba wymknąć się nikt nie mógł.~
23   3,  22|    było dnia. Widać było około stołba wijące się ludzi gromady,