Tom,  Rozdzial

 1   1,  10|        na nas Niemcy, a choćby i Pomorcy, i Wilki, gdy im głód doje,
 2   3,  23|           schronionych płoszyły.~Pomorcy z Niemcami szli pustosząc
 3   3,  23|      łotry ze szerokiego świata. Pomorcy, wojownicy razem i przekupnie,
 4   3,  23|          rozpatrzyć i rozmyślić. Pomorcy, którzy najbliżej ich leżeli,
 5   3,  23|           ale już było za późno. Pomorcy ściśnięci wili się bezbronni,
 6   3,  23|       włosy, aby zajrzeć w oczy. Pomorcy, lud dziki, korzyć się i
 7   3,  24|         toczy się smok, gadzina! Pomorcy idą! Wrogi tuż, za mną w
 8   3,  24|      miłe. Ludzie, ratujcie się. Pomorcy idą!~Podniosła ręce obie
 9   3,  24| wrzaskiem puścili się ze wzgórka Pomorcy w pogoń za uciekającymi,
10   3,  24|       trzciny i sitowia. Do tych Pomorcy strzelać zaczęli, kilka
11   3,  25|       swojego nie pozna.~Przyjdą Pomorcy? Napadną święty chram? Rzucić
12   3,  25|     nieszczęśliwa Jaruha, której Pomorcy nie zabili - ocalała jako
13   3,  25|      dopłynąć.~Ten opowiadał, że Pomorcy złupiwszy i spaliwszy okolicę,
14   3,  26|        że się ono skończyło, gdy Pomorcy z Leszkami wpadli. Obnażył
15   3,  26|          skargami, bo się im już Pomorcy dali we znaki. Szukali oni
16   3,  26|    opatrywał i zachęcał do boju.~Pomorcy z Kaszubami i Niemcami na
17   3,  28|   straszna krzywda działa, że go Pomorcy naprzód spokojnie powracającego
18   3,  28|       się posypały pytania - jak Pomorcy, jak Niemcy, jak cały obóz
19   3,  29|          mają - czekaćli, aż się Pomorcy rzucą pierwsi, i odpierać
20   3,  29| niewielkiej, za nimi zwijali się Pomorcy z żelaznymi mieczami i pękami
21   3,  29|          zaczęli, wołając: Łado! Pomorcy też posunęli się naprzód
22   3,  29| najzajadlejsi, nawykli do wypraw Pomorcy. Wywijając mieczami i dzidami
23   3,  29|      prawie kraj lasu zajmowały. Pomorcy coraz żywiej też cofać się