Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |      Sukienna, wełniana, gruba odzież brunatnego koloru okrywała
 2   1,  1 |      włosy miał krótko ucięte, odzież grubą a wyszarganą, z sukna
 3   1,  3 |       przy niej piórem białym. Odzież na nim z sukna jasnego obszycie
 4   1,  9 |    rozplótłszy kosy, podarłszy odzież na sobie. Tylko Dziwa szła
 5   1,  9 |      zdawać jeszcze. Najlepszą odzież nań włożono, najpiękniejszą
 6   1,  10|     wszystkich zwróciły się na odzież zabitego, ręce zadrgały,
 7   1,  10|         Ludek z ziemi podniósł odzież ojca, zarzucił ją na ramiona
 8   2,  12|        drodze ze skroni spadł, odzież miała zmiętą i zszarzaną,
 9   2,  15|   Nagotować ludzi ze czterech, odzież bogatą i piękną. Leszka
10   2,  15| chłopak, dwudziestokilkoletni. Odzież na nim gruba, zdarta i powalana
11   2,  15|       stąd wyprowadzić, włożyć odzież, nakarmić; konie i ludzie
12   2,  15|       do komory, gdzie mu nową odzież dać miano. Kazano wybrać
13   2,  16|      na wiece zwołali i krwawą odzież po chałupach z wiciami obnieśli?~
14   2,  16|     odzierać zaczęli trupy, bo odzież im się dostać miała.~Tłukli
15   2,  16| przeleci. Pozdzierawszy z nich odzież oprawcy znowu powrozy przywiązali
16   2,  18|      kneź padł na kłodę i rwał odzież na sobie z gniewu. Towarzysz
17   2,  18|  naszywania, miecz schował pod odzież i oczy włosami zapuścił.
18   2,  19|       ciemne, pod nimi obcisłą odzież podpasaną i żadnej widocznej
19   2,  19|        robota zajmowała półki. Odzież była tkana z wełny uprzędzonej
20   2,  19|       dzikimi zowiemy tych, co odzież nosząc lepszą i oręż piękniejszy
21   3,  28|        we wzory, na samych też odzież misternie szytą, obszywaną
22   3,  28|      grubymi, na nogach obisłą odzież sznurami pięknie objętą
23   3,  28|     której znaczna część miała odzież z żelaznych łubek i blach,