Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |      rozmowy niewiasty służebne koło ogniska się kręciły rozpalając
 2   1,  3 |        bardzo się chce robić, a koło domu też nie lepiej - rzekł
 3   1,  4 |     gospodarz stary zebrali się koło ogniska. Wszyscy jechać
 4   1,  6 |       nie jesteś... czy wracasz koło Wiszowego dworu?~Nie śmiejąc
 5   1,  8 |     zimą około ogniska, w lecie koło lip starych w podwórzu,
 6   1,  11|     słychać?... - Ludek w domu, koło stada...~Porwały za koszyki,
 7   2,  12|         Podkraść się trzeba pod koło... - szeptał jeden. - Co
 8   2,  13|                     ROZDZIAŁ 13~Koło dworu Domanowego cicho było
 9   2,  14|     wszystkim, nawet ptakom, co koło naszej latały zagrody.~Z
10   2,  14| powietrzem. Ale tu skupiały się koło niej stróżki ognia i ciekawie
11   2,  18|      cała płachtą okryta, ziela koło siebie mając narwanego kupy.
12   2,  18|         poskutkuje. Widzisz, co koło mnie leży... bylica, dzięgiel,
13   2,  20|      miękkiej glinie patykiem w koło pas rysować, zdawało się,
14   2,  20|        po nim miał wziąć piec i koło, gdyby stary zamknął oczy.
15   2,  20|   muskał, smarował, drewienkami koło nich dłubał i wypalał je
16   2,  20|      ani około roli bardzo, ani koło gospodarstwa nie chodziło,
17   3,  22|     sobie jednać usiłowali.~Już koło zasiąść miało, gdy z dzidą
18   3,  24| naznaczono dzień wesela. Zdjęto koło na tyce, zatknięte nad chatą,
19   3,  24|      jasno i wesoło.~Dziewczęta koło dzieży stały i sypały w
20   3,  24|     stało, chłopcy i dziewczęta koło wiedli w podwórku, gdzie
21   3,  25|  dyszałam nic... Szumiało długo koło mnie, deptali nogami. Czekajcie!...
22   3,  25|         dworem królewskim złote koło przybito i zaczęli do niej
23   3,  25|     zakwitła.. Wszystkie lilije koło niej jak śnieg białe, ona