Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |        ludzka.~Ciekawie, zrazu z jakąś obawą, dwoje oczu jasnych
 2   1,  1  |      począł mówić - przy tym też jakaś zamiana zrobi się może.
 3   1,  6  |        izbach kneziowskich burza jakaś szalała... stuk, łomot,
 4   1,  7  |          pana, tylko dwaj rybacy jakąś odpowiedź na pytania wymruczeli
 5   1,  9  |      przeznaczony jak wygłodzona jakaś istota.. Łuczywa już przezeń
 6   2,  14 |           Ścian nie było.~Trwoga jakaś ogarnęła dziewczynę, gdy
 7   2,  14 |   wszystkie dziewczęta w niej tę jakąś wyższość, która się narzuca
 8   2,  14 |   poczęła Dziwa, która czuła, że jakaś siła zmusza ją do mówienia -
 9   2,  19 |         kraj wzburzony, na ludzi jakąś waśnią zajętych, dwory puste
10   2,  19 |    natura cała przedstawiała się jakąś żywą istotą rozumną, ze
11   2,  20 |       jej palcem.~Ty, dzierlatko jakaś - rzekł surowo - co ty oczyma
12   2,  20 |        sama nie wiedząc co - ot, jakąś dawną, w dzieciństwie słyszaną
13   2,  21 |        przyniosły. Była to kasza jakaś, ledwie ciepłą zaczyniona
14   3,  24 |      kmiecia iść pragnęła, czuła jakąś trwogę, a Doman, choć ją
15   3,  25 |          o brzasku znalazł łódkę jakąś, by na niej do ostrowu dopłynąć.~
16   3,  25 |   spaliwszy okolicę, nastraszeni jakąś wieścią w nocy im przyniesioną,
17   3,  26 |       mały i ubogi!~Jakby trwoga jakaś ich ogarnęła, zdało im się,
18   3,  30 |    wyrzekł cały.~Żywili też może jakąś nadzieję, iż rzeczy się
19   3,  Dop|          wyrabia się tam idealna jakaś społeczność, której instytucje,
20   3,  Dop|          Cała ta powieść zdradza jakąś fabrykację potrzebną do
21   3,  Dop| pierwotnym.~Na dnie podania jest jakaś głucha tradycja o panowaniu
22   3,  Dop|       wojewodów jak fantastyczna jakaś ozdoba, dla przypomnienia
23   3,  Dop|      Usiłowanie połączenia ich z jakąś chronologią, z dziejami