Tom,  Rozdzial

 1   1,  2|          Wiszyna, a imię jej było Jaga - zobaczywszy, że się wiodą
 2   1,  2|          bocznej komory. Tu stara Jaga na straży stała, drzwi sobą
 3   1,  2|      komory otwarte dozorowała je Jaga. Pracowały z nimi niewiastki
 4   1,  2|        warzyło mięsiwo z krupami. Jaga też zawczasu w cebrzyk drewniany
 5   1,  3|           stała we drzwiach stara Jaga z równie starą sługą - żadnej
 6   1,  3|      wprost kroczyli do dworu. Tu Jaga pokłonami ich witając zapraszała.
 7   1,  3|    gospodarz. - Co wam do nich? A Jaga dodała:~- Nie ma ich od
 8   1,  3|          rozmowy, podsunęła się i Jaga, a Wisz z wolna poszedł
 9   1,  3|          progu chaty - trąciła go Jaga, niechętnie się zawlókł
10   1,  3|       ciebie kolej, Sambor.~Stara Jaga opodal stojąca ręce załamała,
11   1,  3|    wewnątrz chaty się ozwały, gdy Jaga wyszła załamawszy ręce,
12   1,  3|          kogo spotkać spodziewał.~Jaga wyszła naprzód i pośpieszyła
13   1,  3|           I nam za wami! - rzekła Jaga.~- Nam za wami! - powtórzyła
14   1,  6|           zagadywał, próżno stara Jaga misę przyniósłszy ze strawą
15   1,  7|         cisnęło się do ręki. Szła Jaga też niespokojna, fartuchem
16   1,  8|           świeciło jeszcze, stara Jaga, drzemiąc, z kądzielą siedziała
17   1,  8|          znak, aby się zatrzymał. Jaga z kądzielą wyniosła się
18   1,  8|         Dziwa stała na przedzie z Jagą.~- Wy w las z dziećmi! -
19   1,  9|        daleko.~Przodem szła stara Jaga siwe włosy rozpuściwszy
20   1,  9|       Dziwa z ziemi wstała. Stara Jaga ruszyła się za nią, płaczki
21   1,  9| nieboszczyka, na ziemi, siedziała Jaga z głową spuszczoną, ubrana
22   1,  9|      Słowan ze spuszczoną głową i Jaga, którą wiodły córki pod
23   1,  9|    Jeszcze go przymocowywano, gdy Jaga pocałowawszy w głowę Dziwę,