Tom,  Rozdzial

 1   1,  5  |        odległości wysoką, szarą wieżę, wyniosłą: stołb grodowy,
 2   1,  5  |         wyszli razem na wał pod wieżę. Kos wskazał małą dziurę
 3   1,  6  |       na jezioro, to wracały na wieżę, gdzie miały gniazda swoje.~
 4   1,  6  |        spozierał, to na zamek i wieżę, to na swoje konie, którym
 5   1,  6  |         jak wprzód była. Dopóki wieżę szarą i kruki nad nią latające
 6   2,  15 | najmilej by był powitał, aby na wieżę posadzić. Śmiało szła ta
 7   2,  15 |   Pogładziła go pod brodę.~- Na wieżę idę, Leszka uwolnię i ślę
 8   2,  16 |       kamień nosić na wały i na wieżę, a na wierzch stołba posłano
 9   2,  19 |      patrzali stąd na jezioro i wieżę a szeroką okolicę. Wtem
10   2,  19 |   ciągnąć mają tu...~Wskazał na wieżę...~Jakby na urągowisko tej
11   2,  20 |  milczenie.~- Wywróciliście też wieżę nad Gopłem i knezia z nią? -
12   2,  21 |      grozisko, schronimy się na wieżę... miesiąc, dwa, trzy wyżyć
13   2,  21 |        kto co pochwycił... - Na wieżę lub doborny!~Na drabinie
14   2,  21 |       Chwost niech sczeźnie!~Na wieżę teraz patrzą wszyscy. Ani
15   2,  21 |  Pepełek?~Myszko śmiejąc się na wieżę wskazał. Bumir głową trząsł.~-
16   2,  21 |    kmiecia...~Bumir spojrzał na wieżę...~- Dobywać stołba myślicie? -
17   2,  21 |     patrzeli za nimi.~Kto by na wieżę naówczas był wszedł do ciasnego
18   2,  21 |       popłochu, gdy uciekano na wieżę, mało co kto porwał z sobą,
19   2,  21 |         kilku podsunęło się pod wieżę, wnet im na głowę sypnięto
20   2,  21 |         z okna począł wołać pod wieżę. Pomyślano, że się zdadzą.
21   2,  21 |          Ukradkiem spoglądał na wieżę, a chodził poza ogniskami
22   3,  Dop|       płyną za łodzią, pędzą na wieżę, zjadają dzieci w oczach