Tom,  Rozdzial

 1   1,  6 |    widzieć, jak tam biesiadowano.~Wieczór był ciepły, w izbach duszno,
 2   1,  6 |      unosząc się na dalsze błota.~Wieczór już nadchodził, gdy Hengo
 3   1,  7 | przepuszczało słoneczne i gdy pod wieczór wydobyli się z tych zapadłych
 4   1,  8 |        zagrody. Drugiego dnia nad wieczór byt już u wrót, a psy radośnie
 5   2,  13|  milczenie było znowu.~Nadchodził wieczór, gdy Duży, stojąc we wrotach
 6   2,  16|         cisza. Pogoda była jasna, wieczór piękny, jezioro gładkie,
 7   2,  19|        trybem zwyczajnym. Pogodny wieczór świecił zachodzącym słońcem.
 8   2,  19|       widocznie, co począć mieli.~Wieczór nadchodził. Przyjezdni,
 9   2,  19|           swoim a trzymał z nimi.~Wieczór piękny z izby ich potem
10   2,  20|   rozśmiał się stary Wizun. - Ot, wieczór bliski - dodał - wracaj
11   2,  20|       dnia tego, jedli cicho. Nad wieczór burza się z wichrem zerwała
12   2,  21|           biała, patrzała dokoła; wieczór był, ten sam wieczór, którego
13   2,  21|      dokoła; wieczór był, ten sam wieczór, którego zapalono wici ogniste.
14   2,  21|           wciskał się oknami.~Nad wieczór począł pożar przygasać.
15   3,  24|         na gwałt się weselić, aby wieczór ten złą dla życia nie był
16   3,  25|       widać było i dym, który pod wieczór rozścielał się jak chusty
17   3,  25|        ani się łzą zwilżyły.~Choć wieczór nic już dostrzec nie dozwalał,
18   3,  25|     czarownice, radzą, radzą cały wieczór i noc całą, dnieć zaczyna
19   3,  26|           dzień zmarnowali... pod wieczór piosnki śpiewali o dziewczętach.~
20   3,  26|         Milcząc przesiedział cały wieczór gospodarz na ławie. O dniu
21   3,  27|       który mu błądził po ustach.~Wieczór tymczasem zapadał, mrok
22   3,  30|          i Doman dnia jednego pod wieczór puścił się samoszóst na