Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |      stąpać lekko i zwinnie, jakby wcale obarczony nie był. Pochyliwszy
 2   1,  3  |          Hengo nie okazywał twarzą wcale, czy był rad lub nie spotkaniu.~-
 3   1,  4  |            nie zdawał się frasować wcale, że go zabierano do kneziowskiego
 4   1,  5  |             Ale mi się nie opierał wcale, owszem, uręczył mi, że
 5   1,  8  | niemieckich krajów powoli wciskał, wcale był nie zajrzał. I dlatego
 6   1,  8  |     potrzeba.~Piastun mu dał mówić wcale nie przerywając; i on, i
 7   1,  9  |  bezpiecznie, nie spodziewając się wcale, aby tu nań oczekiwano...
 8   1,  11 |       miałeś czarne oko! - niczego wcale - zawołała Jaruha - szkoda!
 9   2,  12 |           wiedząc dokąd, bo mu się wcale skakać i ścigać nie chciało.~
10   2,  13 |       Przeraziła się Jaruha, która wcale nie życzyła sobie widzieć
11   2,  14 |           sami i Wizun zbliżył się wcale nie zdając zlękniony.~-
12   2,  15 |    zobaczył, że stali niezlęknieni wcale.~- Źle z nami poczynacie -
13   2,  18 |           wilkołaka, co dla smerdy wcale nie było pochlebne, i zaczęła
14   2,  18 |       stary bartnik, nie zmieszany wcale, uśmiechał się tylko.~Zdawało
15   2,  20 |            niego szydzono może, on wcale nie zważał na to.~Tego dnia -
16   3,  23 |            litości. Przysięgał, iż wcale winnym nie był zdrady, bo
17   3,  27 |            stary, nie uląkłszy się wcale, sługę przekleństwem odegnał.
18   3,  28 |     przypadł do ziemi, czego Dobek wcale naśladować nie myślał, stojąc
19   3,  29 |           panowała cisza. Polanie, wcale nie ulękłszy się wroga,
20   3,  29 |   przystąpiła ku nim, nie zdumiona wcale, spokojna, jakby się spodziewała
21   3,  Dop|    jednostek gminowładny, nie jest wcale w niezgodzie z naturą rzeczy.
22   3,  Dop|          Inna legenda opowiada, że wcale nie ukarany, w zgryzotach