Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |         Wisz patrzał na drzwi, skąd się powrotu synów spodziewał.
 2   1,  2  |        wyświadczył, kim jest i skąd idzie. Inaczej by go nie
 3   1,  3  |     Pójdziemy za las, na górę, skąd świata widać niemało...
 4   1,  3  |          wołał smerda. - Obcy? Skąd? Czterej jezdni wnet go
 5   1,  3  |       wysunął zaraz ku szopie, skąd parobek wyniósł po chwili
 6   1,  4  |    zwrócili ku brzegowi rzeki, skąd się głos zdobywać zdawał.~
 7   1,  5  |     serce Henki rozradowała.~- Skąd jesteś?~- Miłościwa pani -
 8   1,  6  |    pierwszy, sam nie wiedział, skąd i jak mu przyszły i jak
 9   1,  8  |   czekał nań Wisz..~- A tyś tu skąd? - jak?... Jakże wyrwałeś
10   1,  10 | Popiołowego, co już zapomniał, skąd wyszedł!...~- Nie!... Nie!... -
11   2,  14 |     miała, aby się dostać tam, skąd już nie chciała, nie myślała
12   2,  14 |     jej opowiadać się musiała, skąd przyszła i dlaczego, ale
13   2,  14 |      aniby umiała wytłumaczyć, skąd na to wzięła odwagę i siłę,
14   2,  20 |     wszędzie - odparł stary. - Skąd wy, żupanie? Młody wędrowiec
15   2,  21 |      podniósł oczy ku miejscu, skąd głos wychodził. Łuk leżał
16   2,  21 |         spojrzeli ku stołbowi, skąd niewyraźne głosy i wołanie
17   3,  22 |  synowie jego byli na grodzie, skąd ich w czas matka przez jezioro
18   3,  22 |     siebie, ale z tego źródła, skąd ona płynie. Umyślniem odbył
19   3,  26 |    zagrodzie Piastuna stanęli, skąd Sobek sam przodem na grodzisko
20   3,  28 |     nożyki, które nie wiedzieć skąd dobywał.~Niewiele na to
21   3,  30 |   brzegu dalej samotniejszego, skąd by na Lednicę popłynął.~
22   3,  Dop|      wreszcie i Gniezno także, skąd wynosi się do Kruszwicy.