Tom,  Rozdzial

 1   1,  7 |    ognia nie drzemiemy.~- Hej, Ścibor! - krzyknął Doman znak dając
 2   1,  7 |      zwierza nie boim.~Skoczył Ścibor raźno, a za nim ozwały się
 3   2,  17| zbrojni. Postrzegłszy Miłosza, Ścibor, jeden ze starszych, przybliżył
 4   2,  17|     Chwostyku szukamy - począł Ścibor - kmiecie się zbierają na
 5   2,  17|        z Chwostem trzymał. Gdy Ścibor z Myszkami odeszli nieco
 6   2,  17|       tu tak praw, jak i wy... Ścibor się doń tyłem obrócił i
 7   2,  19|     ich...~- Tak - odezwał się Ścibor - ale z rodu ich pozostał
 8   3,  22|       spokojnie nie przejdzie.~Ścibor, do swoich jadąc, stanął
 9   3,  22|         to wy lepiej wiecie...~Ścibor mu się uśmiechnął potrząsając
10   3,  22|     pragnie...~Pytano o niego. Ścibor rzekł: - Do pszczół poszedł...~
11   3,  22|       Aż gdy do tego przyszło, Ścibor wołać zaczął o upamiętanie,
12   3,  26|   inaczej ma być - odezwał się Ścibor stary. - Otośmy jednego
13   3,  26|      możecie?...~- Tym - rzekł Ścibor - iż każdy z nas chciałby
14   3,  26| wyroczni. Spojrzeli po sobie i Ścibor zapytał:~- Czy wam to wyrocznia
15   3,  26|     przechodziły mu po głowie.~Ścibor, Bolko i jeden z Myszków,
16   3,  26|  szykował do lasu, gdy Bolko i Ścibor, postrzegłszy to, wzięli
17   3,  26|        już leżeli wszyscy, gdy Ścibor, Bolko, Myszko, Piastun
18   3,  26|  okrzyknięto kneziem Piastuna, Ścibor mu rzekł kłaniając się do
19   3,  26|        obrany miecza nie miał, Ścibor wnet swój odpasał i na znak
20   3,  29|       Ze starców pierwszym był Ścibor, który lud prowadził od
21   3,  29|       ręką wskazywał ku lasom.~Ścibor natychmiast z ludźmi stojącymi
22   3,  29|    dzielił ich we dwa zastępy. Ścibor i Luty rozstąpiwszy się