Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |  Starszy na ręce swe popatrzał, rozśmiał się tylko i nic nie odpowiedział.
 2   1,  1 |        zmierzył starego Wisza i rozśmiał się.~- Próżna to obawa -
 3   1,  1 |         Pewnie nie po jej woli?~Rozśmiał się Hengo.~- Starzy jesteście -
 4   1,  3 |        nami? Kmieć z kneziem? - rozśmiał się smerda.~- Kneź z kneziem,
 5   1,  4 |        na zwierza...~Smerda się rozśmiał.~- Eh-e - rzekł - nie te
 6   1,  5 |         ciągnie... a w końcu... Rozśmiał się dziko i spojrzał ku
 7   1,  7 |      nie będzie.~- Posłuchu?? - rozśmiał się Doman - ma on swoich
 8   1,  7 |     nazwiska używając, starzec. Rozśmiał się dziko leżący Miłosz.~-
 9   1,  7 |      was, ani pogróżek waszych.~Rozśmiał się.~- Połowa z was będzie
10   1,  7 |      jutro znać dacie?~Kneź się rozśmiał, a niedźwiedź zamruczał.~-
11   1,  8 |         Mrugnął bystro oczyma i rozśmiał się. Drudzy milczeli, gdy
12   1,  8 |       Ten mnie tylko zobaczył - rozśmiał się karzeł - i ochota mu
13   1,  8 |            zdechł... ~To mówiąc rozśmiał się Znosek, pokłonił, zawinął,
14   2,  14|        poświęcona.~Chwostek się rozśmiał dziko, przystąpił do starego
15   2,  15|         wie, czy nasi pośpieją?~Rozśmiał się Chwostek.~- Hej! Twarde
16   2,  15|      trzyma, tego się nie boję. Rozśmiał się i popił pan miłościwy.
17   2,  15|   przecie jako wy.~- Jako ja? - rozśmiał się kneź - toście wy źle
18   2,  16|        z was którego posadzą!~I rozśmiał się dziko, spozierając ku
19   2,  18|  naruszy...~Mimowolnie Chwostek rozśmiał się swym dzikim, szyderskim
20   2,  20|         dziewczyna za żupana? - rozśmiał się stary Wizun. - Ot, wieczór
21   3,  24| Popatrzał mu się Doman w oczy i rozśmiał niewesoło.~- Nie myślcie -
22   3,  25|          spojrzał na staruchę i rozśmiał się: - A! co za ropucha...