Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |     Ociągano się z tym jednak, aż nareszcie Hengo rękę wyciągnął i stary
 2   1,  5  |    jeziorze... Jechali długo, nim nareszcie pod wrota ciasne przybyli,
 3   1,  7  |         wywoływać straże, nim ich nareszcie wpuszczono. Wrota się rozwarły,
 4   1,  8  |     szeroko wszystko wyłuszczyli, nareszcie zamilkli oczekując, co on
 5   1,  8  |           trzymając i odezwał się nareszcie:~- Ja wam coś powiem o prastarych
 6   1,  9  |          się bydło i konie rżały. Nareszcie Dziwa z ziemi wstała. Stara
 7   1,  9  |          miotając się i krzycząc. Nareszcie po czterech rogach ogromne
 8   1,  9  |          Słońce już zapadało, gdy nareszcie dogorzały reszty, a zgliszcze
 9   2,  12 |         ciągle i targając, Sambor nareszcie gębę naprzód potrafił od
10   2,  12 | porozrywał, po długiej męce pękły nareszcie - był wolnym!~Złamany, poraniony,
11   2,  12 |            Tak chciał! - zawołała nareszcie. - Zamiast Dziwy... Nija
12   2,  12 |         tu nie być - odezwała się nareszcie dziewczyna patrząc w ziemię -
13   2,  13 |           czuł, że Bumir go spyta nareszcie, z kim on trzymać myśli.
14   2,  16 |     Leszek - a umrzeć nie mogłem. Nareszcie jednego dnia posłyszałem
15   2,  18 |           niecierpliwił. Smerdzie nareszcie nieodwołalnie na łowy gotować
16   2,  18 |          Mrok padać poczynał, gdy nareszcie smerda wrócił i dał znak
17   2,  18 |           milczeniu. Ośmielił ich nareszcie spokój dworu, cisza w okolicy,
18   3,  25 |         dobywał się z topieli, aż nareszcie u brzegu ujrzał nad sobą
19   3,  27 |        wyzywająco rzucone buchnął nareszcie. Ręka się podniosła.~- Z
20   3,  28 |     Minąwszy obóz i pola wjechali nareszcie w lasy. Hengo skorym był
21   3,  29 |          namyśle zwrócił się kneź nareszcie, wejrzeniem zdając pytać,
22   3,  Dop|         się on przyjąć władzę, aż nareszcie ulega wyraźnemu zrządzeniu