Tom,  Rozdzial

 1   1,  3  |          głowie... Ale Samborowi mimo tych obietnic ciężko na
 2   1,  6  |         pacholąt. Napiłego ujęli mimo oporu pod pachy i zaciągnęli
 3   1,  6  | wypatrzyć. Z tych dwie czy trzy, mimo wrzasku, na gród wciągnięto,
 4   1,  7  |        człek!... biedny!~Chcieli mimo wieczora opuścić zaraz smutne
 5   1,  10 |          to Znosek.~Drapanie się mimo chropawej dębu powierzchni
 6   2,  12 |          Doman z ludźmi napadł i mimo oporu Dziwy, co go przekleństwy
 7   2,  16 |       gdy je w szopie zamknięto, mimo razów jeszcze straszniej
 8   2,  16 |       był na zamku; obawiał się, mimo zaręczeń stryjenki, aby
 9   2,  16 |        jęczeć i narzekać próżno. Mimo strasznych męczarni usta
10   2,  19 | wypogodzoną, uśmiechniętą prawie mimo znużenia. Drugi, starszy
11   2,  20 |        Ludzie do czółen ciągnęli mimo i jedni mu głowami kłaniali,
12   2,  20 |          przed ogniem Dziwa. Tu, mimo dnia spieki, zewsząd otulonej
13   2,  20 |       zemsty duchów zazdrosnych.~Mimo tej trwogi ciągnęło ją ku
14   2,  21 |  smerdzie śmiejąc się a szydząc. Mimo że wiedział, co mu podstawiono,
15   3,  22 |          i drudzy jadący na wiec mimo zagrody, co później o niego
16   3,  23 |    jednak prawie dobyć nie mogli mimo groźby. Prawił tylko, że
17   3,  24 |       serce - Dziwa przypomniała mimo woli.~Ludka znowu doma nie
18   3,  27 |          i wołanie. Związano obu mimo oporu leżących na ziemi.~
19   3,  27 |     spełnienia wyroku, we dworze mimo ciszy panował niepokój i
20   3,  27 |          ich natychmiast spadną. Mimo ciemności cała załoga uzbrojona
21   3,  28 |    Piastun z synaczkiem, którego mimo lat młodych do wojny zaprawiał,
22   3,  Dop|        której powieść utworzona, mimo późniejszych dodatków, ma