Tom,  Rozdzial

 1   1,  6 |         nic... pacholę mu ogromny kubek przyniosło, a gdy się od
 2   1,  7 |        Niosła w ręku dzbanuszek i kubek. Stary już palce drżące
 3   1,  8 |     Znoska niż Piastun, podała mu kubek piwa... Obrzydły karzeł
 4   1,  8 |    odpadła.~To mówiąc dopił piwa, kubek postawił, wstał i stanąwszy
 5   1,  9 |        pół mówiąc, pół płacząc, a kubek z miodem trzymając w ręku.~-
 6   1,  9 |           Doman i podniósłszy też kubek w górę, głośno zawołał:~-
 7   1,  10|  ugaszczając go, dano mu pierwszy kubek w ręce.~- Po staremu - rzekł -
 8   2,  15|      które począł rwać palcami, i kubek miodu, który wypił tchem
 9   2,  15|     stęknął. Biała pani podała mu kubek i pogłaskała po głowie.~-
10   2,  15|    młodzieńca pod brodę, dając mu kubek miodu.~- Jedź mi zaraz -
11   2,  16| zachmurzony, zwiesiwszy głowę nad kubek.~- Jeszcze do tego nie przyszło -
12   2,  16|       rzekł stary Mściwój stawiąc kubek - dość to już tego picia,
13   2,  20|          rzekła w duchu.~Chwyciła kubek nagotowany, prędko weń miodu
14   2,  21|          miodu kazał dać, wypił i kubek precz rzucił na ziemię.~-
15   3,  24|        zmieszało, pobiegło prędko kubek piwa podać starej.~Ta w
16   3,  24|          nie czekając odpowiedzi. Kubek był już próżny, milcząc
17   3,  24|         odezwała się - daj trzeci kubek, to się już powlokę. Nogi
18   3,  24|         przebyć mógł drogę. Był i kubek jakby złoty i naczyńko przezroczyste
19   3,  28|           pod drzewem na murawie. Kubek pełny przy nim musiał stać,
20   3,  28|     trzeci, chcąc też hojnym być, kubek mu kruszcowy, przepiwszy
21   3,  28|            miecz u boku zawadzał, kubek za nadrą go dusił - tak
22   3,  28|     Piastunowi pierścień, miecz i kubek - oto one są. Obietnic mi