Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |        oprócz noclegowiska śladu człowieka nie dostrzegło oko, bór,
 2   1,  1  |     wycie zwierzęce, niby okrzyk człowieka... Zachichotało, rozległo
 3   1,  2  |        wnukom służyć będzie. Czy człowieka, czy zwierzę dzikie, byle
 4   1,  2  |     Gdyby nie kamień, nie byłoby człowieka i życia. Z kamienia powstał
 5   1,  3  |    Zamiast dwu dajcie mi jednego człowieka - i skórę na kożuch, bo
 6   1,  5  |       wychodził. Głuche stękanie człowieka szło jakby spod ziemi.~-
 7   1,  7  |      ostępach tych, które rzadko człowieka widywały, zwierz nie tak
 8   1,  8  | niespokojny. Zwierza albo obcego człowieka pewnie by inaczej witał;
 9   1,  10 |       wprost rzucił się na głowę człowieka.~Coś zaskowyczało i jęknęło,
10   2,  15 |       was. O mało nie zabił tego człowieka, co się ośmielił targnąć
11   2,  18 |     włochacza (niedźwiedzia) niż człowieka napotkać było można. Smerda
12   2,  18 |        gościnności, aby z obcego człowieka więcej nie dobywać nad to,
13   2,  20 |          Coś ją ciągnęło do tego człowieka, może to, że go zabiła.
14   3,  22 |   przebiegłego i wielkiego serca człowieka. Lat już na świecie przeżył
15   3,  23 |         na boku spostrzegł Ludek człowieka rudego, związanego, który
16   3,  23 |        Szło tylko o wynalezienie człowieka.~Na każde imię było więcej
17   3,  26 |        waszej, ubogiego a małego człowieka dla jego poczciwości wynieść
18   3,  27 |      podobne; rzadko głos obcego człowieka u wrót się odzywał, rzadziej
19   3,  28 |     zataić się umiał do czasu, z człowieka wyciągnąć, a samemu się
20   3,  30 |      wsze strony oczyma szukając człowieka, co by zaradził na to, patrzą,
21   3,  Dop|         dzieje dziecięcego wieku człowieka, tak i pierwszych dni, tych
22   3,  Dop|         poprzednich powieściach, człowieka niskiego, pospolitego stanu,