Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |     sznury rozplątywać począł.~Chłopcy domowi ciekawym go otoczyli
 2   1,  2 |        już nie myślę, na to są chłopcy dorosłe, a doma - co mi
 3   1,  2 |     swój towar chciał pakować, chłopcy skóry brać zaczynali. Ociągano
 4   1,  3 |     tak to straszna rzecz, moi chłopcy powiązaliby ich na skinienie,
 5   1,  7 |        gdy noclegować stanęli. Chłopcy w mgnieniu oka szałas dla
 6   1,  11|       Jutro Kupały! ho! Ho!... Chłopcy się popiją, poszaleją, to
 7   1,  11|        palić będą i gdzie moje chłopcy przyjdą, daleko... daleko...
 8   2,  12|       kupkami na nie nacierali chłopcy, rzucano słowy, wyścigano
 9   2,  12|        pieśń zanucić o Kupale.~Chłopcy tymczasem suche tarli drzewo,
10   2,  12| Słoneczko moje jedyne! Kupało!~Chłopcy stali na uboczu, szeptali
11   2,  12|  Kupało! Kupało!~Gdzie indziej chłopcy brali kąpiel płomienną skacząc
12   2,  12|       jeszcze wiodły tany, gdy chłopcy z zapalonymi żagwiami zaczęli
13   2,  12|        za ręce, zastępowali im chłopcy... uciekały z krzykiem,
14   2,  18|    mają? - rzucił kneź.~- Mnie chłopcy chcieli złapać, ale się
15   2,  19|        Doszedłszy lat siedmiu, chłopcy z rąk matki i spod dozoru
16   2,  21|      zaborole, nadjechali dwaj chłopcy, przebrani w proste gunie,
17   2,  21|  Zerwał się mrucząc, spojrzał, chłopcy mu u nóg leżeli i za kolana
18   2,  21|     ukażą się-li wici ogniste. Chłopcy między sobą szeptali:~-
19   2,  21|       i śmiać się począł. Wtem chłopcy krzyczeć zaczęli:~- O! jeden,
20   2,  21|           I załamała ręce.~Oba chłopcy milczeli, łzy im ciekły
21   2,  21|     Brunhilda weszła pierwsza, chłopcy skoczyli za nią, Chwostek
22   3,  24|     miejsca wkrótce nie stało, chłopcy i dziewczęta koło wiedli