Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |             że się im tych skarbów chciało, ale gospodarz jeszcze się
 2   1,  5 |             Smerdzie czy się gadać chciało, czy sobie Niemca zaskarbiał,
 3   1,  7 | zapowiedziane, ludzie, choć im się chciało bardzo jechać razem z panami,
 4   1,  11|           się cieszyła. Dziwie nie chciało się iść z drugimi... smutno
 5   2,  12|          wcale skakać i ścigać nie chciało.~Ciągnął z wolna, bez myśli,
 6   2,  12|       wolna, bez myśli, ku lasowi. Chciało mu się uciec gdzieś, skryć
 7   2,  12|      parobku!... Tobie się też jej chciało! Gospodarskiej córy. Zerkałeś
 8   2,  12|        wiem, ja to wiem, czego się chciało... u ognia w chramie, stać,
 9   2,  14|         kołpaki z głów pozrywać im chciało.~ ~
10   2,  21|            jakby do wnętrza dostać chciało. Dym wciskał się oknami.~
11   3,  22|           domu każdy ma co czynić. Chciało się wam pana odmienić, próbujcie
12   3,  22|          słuchać by się nikomu nie chciało.~- A wy? - zapytał stary.~-
13   3,  22|        Wielu już zrażonych iść nie chciało. Byli i tacy, co się cieszyli,
14   3,  24|        ciepła, nikomu się spać nie chciało. Starzy chyba, siedząc,
15   3,  24|          ptaszkiem z chaty furknąć chciało, o tym smutku i obawie pojęcia
16   3,  24|   zagrzanym nie bardzo się wierzyć chciało. Mężniejsi się ku drzwiom
17   3,  25|          mówiła baba - jej się nie chciało u was garnki pomywać, woli
18   3,  27|           łba z ziemi podnieść nie chciało, sroki narobiły wrzasku,
19   3,  28|        wieżycę z motłochem iść nie chciało.~Zręczny Niemiec ufał w
20   3,  28|        zdrajcę uchodzić mu się nie chciało. Trzeciego dnia pod pozorem
21   3,  29|       potem, jakby co rychlej ujść chciało od rozmowy, pochwyciło dzbanek
22   3,  30|  wojewodami.~Zapaleńszym wojny się chciało, innym kary srogiej na całym